Sonda lambda (czujnik tlenu) w układzie sterowania silnika ZI służy do kontroli składu mieszanki poprzez pomiar zawartości tlenu w spalinach. Informacja o ilości tlenu (w praktyce o tym, czy w spalinach pozostał nadmiar tlenu) pozwala sterownikowi silnika określić, czy spalanie przebiegało przy mieszance ubogiej czy bogatej, a następnie wykonać korektę czasu wtrysku w pętli sprzężenia zwrotnego.
Odpowiedź "tlenu." jest właściwa, bo to właśnie tlen jest parametrem, którego zmiana w spalinach najszybciej odzwierciedla stosunek powietrza do paliwa (współczynnik lambda) i umożliwia utrzymywanie mieszanki blisko wartości stechiometrycznej, co jest kluczowe m.in. dla skutecznej pracy katalizatora.
Pozostałe propozycje nie pasują do funkcji sondy lambda:
- "wody." – woda jest typowym produktem spalania węglowodorów, ale sonda lambda nie jest czujnikiem wilgotności ani pary wodnej; do regulacji mieszanki wykorzystuje się sygnał zależny od tlenu.
- "węgla." – w spalinach występują związki zawierające węgiel (np. CO, CO2), jednak klasyczna sonda lambda nie mierzy ilości węgla; jej zadaniem jest informacja o nadmiarze tlenu.
- "sadzy." – sadza jest charakterystyczna głównie dla niepełnego spalania (częściej kojarzona z silnikami wysokoprężnymi), a jej ilość nie jest standardowo mierzona przez sondę lambda w celu regulacji mieszanki w ZI.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "sonda lambda" i "regulacja składu mieszanki", prawie zawsze chodzi o tlen w spalinach i pracę w pętli zamkniętej (korekty składu mieszanki na podstawie sygnału z czujnika).
