KWALIFIKACJA MOD3 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 23.
Układalność sukienki jest ważna przy ocenie jakości
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Układalność sukienki ocenia się jako cechę wyrobu gotowego, bo opisuje efekt końcowy: jak odzież układa się na sylwetce po uszyciu, wykończeniu i prasowaniu. Dlatego jest to kryterium jakości wykonania wyrobu, a nie samych materiałów czy dodatków użytych do szycia.

Pełne wyjaśnienie:

Układalność (czyli to, jak sukienka "leży" i układa się na sylwetce) jest elementem oceny jakości wyrobu gotowego. W praktyce oznacza to ocenę efektu końcowego po wykonaniu wszystkich operacji: skrojenia, zszycia, uformowania, wykończenia oraz prasowania/odwirowania. To właśnie na gotowym produkcie widać, czy fason jest zachowany, czy nic się nie ściąga, nie faluje i czy linie konstrukcyjne układają się prawidłowo.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "wykonania wyrobu gotowego"?
Bo układalność wynika z połączenia wielu czynników wykonawczych: poprawności konstrukcji i kroju, dokładności szycia, sposobu wszycia elementów, doboru technologii oraz jakości prasowania. Oceniając układalność, ocenia się więc realny rezultat pracy krawieckiej widoczny na gotowej sukience.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "materiałów zasadniczych" – tkanina wpływa na układalność, ale samo badanie/ocena materiału nie daje pełnej odpowiedzi, jak ułoży się uszyty wyrób. Efekt końcowy zależy też od konstrukcji i wykonania.
  • "dodatków krawieckich" – dodatki (np. wkłady, taśmy, zamki) mogą modyfikować wygląd, ale układalność sukienki nie jest typowo kryterium oceny jakości samych dodatków jako grupy.
  • "wykonania elementów wyrobu odzieżowego" – jakość wykonania elementów jest ważna, ale pytanie dotyczy układalności sukienki jako całości. Element może być poprawny, a całość nadal może układać się źle z powodu błędów konstrukcji lub montażu.

Na egzaminie warto zapamiętać: gdy mowa o tym, jak odzież wygląda i zachowuje się "na ciele", najczęściej chodzi o ocenę jakości wyrobu gotowego, a nie pojedynczego materiału czy akcesoriów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Układalność to sposób, w jaki gotowa sukienka leży na sylwetce: czy linie są gładkie, czy materiał się nie ściąga, nie faluje i czy fason wygląda zgodnie z założeniem. Ocenia się ją na wyrobie po uszyciu i wykończeniu (często także po prasowaniu).
Bo efekt "jak się układa" powstaje dopiero po połączeniu tkaniny z konstrukcją i technologią szycia. Ta sama tkanina może dać różny rezultat w zależności od kroju, dokładności szycia, wszyć i prasowania, więc układalność jest cechą końcowego produktu.
Najczęściej są to: nierówne szwy i naprężenia nici, nieprawidłowe wszycie elementów (np. zaszewek), zbyt mocne podciąganie materiału, błędne formowanie na żelazku oraz niedokładne dopasowanie elementów przed zszyciem. Skutek widać jako fale, ściąganie lub przekoszenie.
Tak, mogą wpływać pośrednio (np. wkłady usztywniające, taśmy stabilizujące, podszewka), ale w pytaniach egzaminacyjnych układalność traktuje się zwykle jako kryterium oceny jakości wykonania wyrobu jako całości, a nie jakości samych dodatków.
Najlepiej ocenić sukienkę na sylwetce lub manekinie: obejrzeć przód/tył/boki, sprawdzić czy nie ma ściągania i falowania oraz czy linie konstrukcyjne są symetryczne. W praktyce wykonuje się też krótką przymiarkę i kontrolę po prasowaniu.
To sygnał, że coś w konstrukcji, kroju lub wykonaniu nie zagrało: np. niewłaściwe dopasowanie, nieprawidłowe rozłożenie naprężeń w szwach albo błędy prasowania. Objawia się to m.in. fałdami, marszczeniem, skręcaniem lub przesuwaniem się szwów.
Jeśli dwa egzemplarze z tej samej tkaniny układają się różnie, częściej winne jest wykonanie (szycie, prasowanie, montaż). Gdy tkanina ma wady (np. nadmierna rozciągliwość, niestabilność), problem może występować konsekwentnie. W praktyce analizuje się oba czynniki.
Duże znaczenie mają: linie cięć, zaszewki i ich umiejscowienie, zapas na swobodę, kierunek nitki prostej oraz sposób modelowania. Nawet przy dobrej tkaninie błędna konstrukcja może powodować marszczenie lub brak symetrii na gotowym wyrobie.
Gdy pytanie dotyczy cech widocznych i odczuwalnych po zakończeniu szycia, takich jak układalność, wygląd na sylwetce, estetyka wykończenia czy ogólne wrażenie użytkowe. To są typowe kryteria kontroli jakości finalnego produktu, a nie samego surowca.
Ucz się rozróżniać: cechy materiałów (tkanina/dzianina), cechy dodatków oraz cechy wyrobu gotowego. Pomaga lista kontrolna: szwy, symetria, dopasowanie, wykończenie i prasowanie. Warto ćwiczyć ocenę realnych wyrobów na manekinie, opisując wady i ich przyczyny.
info

Statystycznie 68% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Według specjalistów z branży: "Układalność sukienki ocenia się jako cechę wyrobu gotowego, bo opisuje efekt końcowy: jak odzież układa się na sylwetce po uszyciu, wykończeniu i prasowaniu."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii odzieży: kontrola jakości i ocena wyrobu gotowego
  • Notatki z zajęć o właściwościach użytkowych i estetycznych odzieży (drapowanie, dopasowanie, prasowanie)
  • Instrukcje szkolne pracowni krawieckiej dotyczące odbioru i kontroli międzyoperacyjnej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego