Licencja GNU GPL należy do licencji wolnego oprogramowania (open source) i jest klasycznym przykładem licencji typu copyleft. W praktyce oznacza to, że użytkownik ma prawo otrzymać i przeglądać kod źródłowy, analizować go oraz wprowadzać własne modyfikacje. Istotnym elementem GPL jest także to, że przy dalszym rozpowszechnianiu programu (lub jego wersji zmodyfikowanej) trzeba zachować te same wolności dla następnych odbiorców, czyli m.in. udostępnić im kod źródłowy na warunkach GPL.
Odpowiedź "GNU GPL" pasuje do opisu, bo łączy dwa kluczowe elementy: (1) dostęp do kodu źródłowego w celu analizy i ulepszania, (2) reguły dalszej dystrybucji zapewniające ciągłość tych praw.
Pozostałe propozycje odnoszą się do modeli licencjonowania typowych dla oprogramowania komercyjnego, zwłaszcza w ekosystemie Microsoft:
- "OEM" to model sprzedaży/dystrybucji (często z urządzeniem). Standardowo nie daje uprawnienia do wglądu w kod źródłowy ani do modyfikowania programu.
- "MOLP" oraz "OLP" są nazwami programów/licencji zbiorczych związanych z komercyjnym udostępnianiem oprogramowania. Także nie są to licencje wolnego oprogramowania i nie opisują uprawnienia do analizy i ulepszania kodu źródłowego.
W nauce do egzaminu warto kojarzyć: jeśli w treści pojawia się dostęp do kodu źródłowego, modyfikacja i redystrybucja, to zwykle chodzi o licencje open source (np. GPL). Jeśli mowa o kanałach sprzedaży, licencji dla firm lub licencji przypisanej do sprzętu, częściej chodzi o modele komercyjne (OEM, licencje zbiorcze).
