Kompandor to zestaw dwóch współpracujących układów: kompresora po stronie nadawczej i ekspandera po stronie odbiorczej. Ich zadaniem jest zmiana charakterystyki wzmocnienia w zależności od poziomu sygnału (kompresja przed transmisją i ekspansja po transmisji). W praktyce poprawia to efektywny stosunek sygnał/szum dla sygnałów o dużej zmienności amplitudy, typowo mowy.
Gdy kabel jest bardziej podatny na szumy, zakłócenia dodają się do przesyłanego sygnału w trakcie transmisji. Jeśli przed wysłaniem sygnał zostanie odpowiednio "ściśnięty" dynamicznie, a po odebraniu "rozciągnięty" do pierwotnego zakresu, to szum, który pojawił się w kanale, nie zostanie w takim samym stopniu "wzmocniony" jak użyteczny sygnał. W rezultacie szum jest mniej dokuczliwy na wyjściu odbiornika.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych klas problemów:
- Korektory fazowe służą do korygowania zniekształceń fazowych/opóźnień grupowych, a nie do ograniczania wpływu losowych szumów w kanale. Mogą poprawić kształt sygnału, ale nie zastępują rozwiązań zwiększających odporność na szum.
- Korektory liniowe (np. korekcja charakterystyki amplitudowo-częstotliwościowej) kompensują tłumienie i nierównomierność pasma. To walczy głównie z zniekształceniami liniowymi, a nie z dodatkowymi szumami.
- Ograniczniki amplitudy pomagają przeciw przesterowaniom i impulsowym "pikom", ale zwykle wprowadzają nieliniowości i zniekształcenia, a przy typowych szumach ciągłych nie rozwiązują problemu w sposób systemowy (i nie są klasycznym rozwiązaniem "po obu stronach pary").
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie mówi o urządzeniach dołączanych po obu końcach łącza w kontekście szumów, najczęściej chodzi o parę współpracujących układów nadawczo-odbiorczych, takich jak kompandowanie (kompresja/ekspansja), a nie o pojedyncze korektory toru.
