W terminologii magazynowej istotne jest rozróżnienie urządzeń składowania nie tylko według tego, do czego służą, ale też według budowy i sposobu stabilizacji.
Określenie "urządzenia o budowie przestrzennej stałej, przeznaczone do składowania asortymentów, które opierane są o elementy konstrukcyjne" wskazuje na rozwiązania, których stateczność zależy od podparcia/opracia o konstrukcję obiektu (np. ścianę, słup, belkę). Taką cechę przypisuje się stojakom: są to konstrukcje składowania, które wykorzystują elementy budynku jako wsparcie, przez co nie muszą mieć w pełni samonośnej ramy jak typowe ciągi regałowe.
Odpowiedź "regały" jest kusząca, bo w języku potocznym wiele osób nazywa regałem każde wyposażenie do odkładania towaru. Jednak w ujęciu techniczno-organizacyjnym magazynu regały to najczęściej konstrukcje samonośne, kotwione do podłoża i tworzące niezależne rzędy w hali; nie wymagają oparcia o ściany, choć mogą być dodatkowo zabezpieczane.
"Wieszaki" dotyczą przede wszystkim zawieszania asortymentu (np. odzieży) i nie opisują konstrukcji opartej o elementy budynku w rozumieniu urządzeń składowania. "Podkłady" to z kolei płaskie elementy pod towarem (np. podstawy), a nie stałe przestrzenne urządzenia składowania. Klucz w tego typu pytaniach to wychwycenie warunku "opierane o elementy konstrukcyjne", bo on rozstrzyga między podobnymi pojęciami.
