Oznaczenie 3F 40A/100mA AC jest typowe dla wyłącznika różnicowoprądowego (RCD), czyli aparatu ochronnego, którego zadaniem jest samoczynne wyłączenie zasilania przy pojawieniu się prądu upływu do ziemi lub przez ciało człowieka.
Jak czytać to oznaczenie?
- 3F – aparat przeznaczony do obwodu trójfazowego (zwykle 3P lub 4P w zależności od wykonania i sposobu prowadzenia przewodu neutralnego).
- 40 A – prąd znamionowy In, czyli maksymalny prąd, jaki może długotrwale płynąć przez tory robocze aparatu bez uszkodzenia (nie jest to próg zadziałania członu nadprądowego, bo RCD nie zabezpiecza przed przeciążeniem i zwarciem).
- 100 mA – znamionowy prąd różnicowy zadziałania IΔn (czułość). Oznacza, że aparat powinien zadziałać, gdy różnica prądów między przewodami roboczymi osiągnie wartość rzędu 0,1 A (w granicach określonych wymaganiami normowymi).
- AC – typ RCD, czyli czułość na prądy różnicowe sinusoidalne przemienne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Wyłącznik instalacyjny (MCB) opisuje się zwykle parametrami nadprądowymi, np. In oraz charakterystyką wyzwalania (B/C/D) i zdolnością zwarciową, a nie czułością w mA.
- Wkładka topikowa ma oznaczenia związane z prądem i charakterystyką topikową, ale nie występuje tu parametr prądu różnicowego 100 mA ani typ AC.
- Przekaźnik nadprądowoczasowy jest elementem automatyki zabezpieczeniowej; jego nastawy i oznaczenia nie przyjmują typowej formy "40A/100mA AC" znanej z RCD.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w oznaczeniu pojawia się wartość w mA (np. 30 mA, 100 mA, 300 mA) obok prądu w A, to bardzo często jest to właśnie wyłącznik różnicowoprądowy (lub aparat z członem różnicowym).
