ISDN 2B+D oznacza dostęp podstawowy (BRI), w którym dostępne są dwa kanały B (dla usług użytkowych, np. rozmów lub transmisji) oraz jeden kanał D (dla sygnalizacji). Aby taka usługa mogła działać u abonenta, po stronie klienta musi istnieć element, który terminuje linię operatora i udostępnia właściwe interfejsy do dalszego podłączenia urządzeń w lokalu.
Urządzenie wskazane jako "C" odpowiada typowej terminacji sieci dla ISDN, ponieważ na obudowie/portach widoczne są charakterystyczne oznaczenia interfejsów spotykanych w instalacjach ISDN: interfejs sieciowy (często opisywany jako U) oraz interfejs wewnętrzny (często opisywany jako S), a także wyjścia w standardzie analogowym (a/b) w urządzeniach pełniących funkcję adaptera terminalowego. Taki zestaw złączy jest spójny z rolą urządzenia montowanego u abonenta przy ISDN BRI.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, jeżeli wskazują urządzenia typowe dla innych technologii lub innych ról w sieci: nie terminują one dostępu ISDN 2B+D albo nie udostępniają właściwych interfejsów (S/U) i przez to nie odpowiadają wymaganiom tej usługi. Częsty błąd na egzaminie polega na utożsamianiu dowolnego urządzenia "u abonenta" z routerem/modemem używanym w dostępie xDSL lub światłowodowym. W tym zadaniu kluczowe jest odczytanie oznaczeń portów i skojarzenie ich z ISDN BRI.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie odwołuje się do rysunku, szukaj elementów jednoznacznych (napisy przy złączach, typ gniazd, liczba par abonenckich). To zwykle ważniejsze niż sam wygląd obudowy.
