Punkt dostępowy to urządzenie sieciowe, którego główną rolą jest zapewnienie łączności bezprzewodowej (WLAN) i wpięcie tej łączności do sieci przewodowej (LAN). W typowych zastosowaniach domowych i biurowych punkt dostępowy tworzy sieć Wi‑Fi dla klientów (laptopy, telefony, drukarki) i przekazuje ich ruch do infrastruktury Ethernet.
"Koncentrator" (hub) jest urządzeniem starszego typu: pracuje w sposób rozgłoszeniowy na poziomie fizycznym, powiela sygnał na wszystkie porty i nie dokonuje inteligentnego przełączania ramek. W efekcie zwiększa liczbę kolizji i dziś spotyka się go głównie w kontekście historycznym lub dydaktycznym.
"Przełącznik" (switch) działa w warstwie łącza danych: uczy się adresów MAC i przesyła ramki tylko na port, na którym znajduje się właściwy odbiorca. Jest to podstawowe urządzenie do budowy przewodowych sieci LAN, ale samo z siebie nie zapewnia dostępu radiowego.
"Most sieciowy" (bridge) służy do łączenia segmentów sieci i filtrowania ruchu na podstawie adresów MAC. W praktyce współczesnej jego funkcje są w dużej mierze realizowane przez przełączniki, a określenie "most" bywa też używane jako tryb pracy (np. most bezprzewodowy), jednak jako osobna kategoria urządzenia w zestawie odpowiedzi różni się od punktu dostępowego, który zapewnia usługę dostępu Wi‑Fi dla wielu klientów.
Na egzaminie warto patrzeć na cechy rozpoznawcze: elementy sugerujące łączność radiową (np. anteny lub oznaczenia WLAN) wskazują na punkt dostępowy, natomiast zestaw samych portów RJ‑45 bez funkcji radiowych częściej odpowiada przełącznikowi albo koncentratorowi.
