Kontrola dywanowa (carpet survey) to metoda powierzchniowego sprawdzania szczelności gazociągu: osoba kontrolująca przemieszcza się wzdłuż trasy rurociągu i na bieżąco obserwuje wskazania przyrządu wykrywającego ślady gazu (węglowodorów) migrującego z gruntu. Kluczowe jest tu to, że pomiar ma charakter ciągły i "przesiewowy", a nie jednorazowy w wybranym punkcie.
Odpowiedź "Detektor płomieniowo-jonizacyjny" pasuje do tej metody, ponieważ FID jest urządzeniem o bardzo wysokiej czułości na związki węglowodorowe. W praktyce oznacza to możliwość wychwycenia niewielkich wzrostów stężenia węglowodorów nad powierzchnią gruntu podczas przejścia wzdłuż gazociągu, co jest zgodne z ideą badania dywanowego.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do podejścia punktowego albo do innych zastosowań:
- "Sonda punktowa" kojarzy się z pomiarem w konkretnym miejscu (np. przy elementach infrastruktury, studzienkach, skrzynkach, podejrzanych lokalizacjach). Taki pomiar nie jest "dywanowy", bo nie polega na systematycznym skanowaniu całej trasy.
- "Metanomierz" służy do pomiaru stężenia metanu (zależnie od konstrukcji np. metodą katalityczną lub podczerwienią). Choć jest przyrządem gazowym, w kontekście kontroli dywanowej kluczowe jest dopasowanie do pracy powierzchniowej i do wykrywania śladowych węglowodorów wzdłuż trasy, a nie typowy punktowy odczyt stężenia.
- "Szpilki" to narzędzia do poboru próbek lub wykonywania badań w gruncie w wybranych punktach. Same w sobie nie są urządzeniem do ciągłego skanowania powierzchni, więc nie realizują istoty metody dywanowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "dywanowa/powierzchniowa" kontrola szczelności, szukaj odpowiedzi opisującej detektor do przemieszczania się wzdłuż trasy, a nie narzędzia do pojedynczego punktu pomiarowego.
