W przeróbce mechanicznej kopalin podstawowe operacje to m.in. rozdrabnianie oraz przesiewanie (klasyfikacja). Pytanie wymaga rozpoznania, czy przedstawiona maszyna realizuje kruszenie, czy przesiewanie, a następnie czy jest to wariant stacjonarny czy mobilny.
Odpowiedź "kruszarka stacjonarna" jest poprawna, gdy na fotografii widać typowe elementy układu kruszenia: masywny korpus/komorę, strefę podawania urobku oraz odbiór materiału po rozdrobnieniu, a całość jest posadowiona w sposób charakterystyczny dla instalacji stałych (bez podwozia transportowego). Kruszarki pracują z dużymi siłami, dlatego konstrukcja jest ciężka i dostosowana do pracy w jednym miejscu w ciągu technologicznym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Kruszarka przesuwna" byłaby właściwa, gdyby urządzenie było wyraźnie mobilne (np. na podwoziu kołowym lub gąsienicowym) i przeznaczone do przemieszczania pomiędzy frontami robót lub stanowiskami. W wersji przesuwnej cechy transportowe są kluczowe.
- "Przesiewacz mobilny" dotyczy maszyny sortującej urobek na frakcje. Charakterystyczne są tu elementy sitowe (pokład/pokłady przesiewające) i układ rozdziału na kilka strumieni produktu; mobilność oznacza dodatkowo podwozie do przemieszczania.
- "Przesiewacz stacjonarny" również służy do przesiewania, ale jest przeznaczony do pracy w instalacji stałej. Jeśli na zdjęciu brakuje typowych pokładów sitowych, a dominuje strefa kruszenia, to przesiewacz nie pasuje funkcjonalnie.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal proces (kruszenie vs przesiewanie), dopiero potem typ zabudowy (stacjonarny vs mobilny). To ogranicza ryzyko pomyłki wynikającej z "pierwszego wrażenia" po samym gabarycie maszyny.
