DND (do not disturb) to typowa funkcja w centralach abonenckich (PBX) i systemach VoIP, której celem jest ograniczenie zakłóceń dla użytkownika. Jej istota polega na tym, że po włączeniu DND numer/abonent nie przyjmuje standardowo połączeń przychodzących – w zależności od konfiguracji centrali aparat może nie dzwonić, połączenie może być automatycznie odrzucane, kierowane do poczty głosowej albo do zapowiedzi.
Odpowiedź "blokuje połączenia przychodzące na numer z włączoną usługą DND." jest zgodna z powszechnym znaczeniem tej usługi w telefonii: to mechanizm ochrony użytkownika przed byciem niepokojonym połączeniami.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych usług i dlatego są błędne:
- "zezwala na wyświetlenie numeru, z którego przychodzi połączenie." – to opis funkcji prezentacji numeru (CLI/CLIP), a nie blokowania połączeń.
- "zabrania prezentacji na wyświetlaczu telefonu numeru wywołującego połączenie." – to kojarzy się z ograniczaniem identyfikacji numeru (CLIR/ukrywanie numeru), a nie z trybem "nie przeszkadzać".
- "blokuje połączenia wychodzące z numeru z włączoną usługą DND." – DND standardowo nie służy do blokady połączeń wychodzących; takie ograniczenia realizuje się innymi mechanizmami (np. klasy uprawnień, blokady taryfowe, polityki routingu).
W praktyce serwisowej warto pamiętać: gdy użytkownik zgłasza, że "telefon nie dzwoni", a urządzenie jest sprawne i zarejestrowane w centrali, jedną z pierwszych rzeczy do sprawdzenia jest stan DND oraz ewentualne przekierowania. Na egzaminie najczęściej sprawdza się rozróżnianie DND od usług związanych z numeracją (prezentacja/ukrywanie numeru) i od blokad połączeń wychodzących.
