W poligrafii (m.in. w druku offsetowym) często opisuje się kolorystykę pracy skróconą notacją, która mówi ile farb jest drukowanych po każdej stronie arkusza. Zapis ma zwykle postać "X+Y", gdzie:
- X = liczba farb na pierwszej stronie (awersie),
- Y = liczba farb na drugiej stronie (rewersie).
W opisie "cyjan i magenta po jednej stronie, black po drugiej stronie" mamy więc dwie farby na jednej stronie (C i M) oraz jedną farbę na drugiej (K). To odpowiada zapisowi 2+1.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "2+2" oznaczałoby dwie farby na awersie i dwie farby na rewersie. W treści nie ma informacji o dwóch farbach po stronie z blackiem, więc ten wariant nie odpowiada opisowi.
- "2 x 1" bywa kojarzone z mnożeniem lub liczbą użytków, ale w kontekście liczby farb po stronach najczęściej stosuje się zapis z "+". Taki zapis jest więc mylący i nie oddaje standardowego ujęcia "awers/rewers".
- "2 x 2" również sugeruje inną konwencję zapisu (np. mnożenie, powtórzenia), a nie jednoznaczny podział liczby farb na dwie strony arkusza; dodatkowo treść nie opisuje układu "dwie i dwie" po stronach.
Praktycznie: rozpoznanie notacji 2+1 pomaga szybko ocenić, ile zespołów farbowych będzie potrzebne i jak zaplanować przebieg produkcji (np. czy możliwe jest wykonanie pracy w jednym przejściu i z jaką konfiguracją zespołów, zależnie od typu maszyny).
