W przypadku uszkodzenia (zerwaniu, wyrobieniu) otworu gwintowanego pod świecę zapłonową w głowicy kluczowe jest przywrócenie geometrii i wytrzymałości połączenia gwintowego. W praktyce warsztatowej wykonuje się to przez tulejowanie, czyli zastosowanie wkładki/tulei gwintowej (naprawczej) po uprzednim przygotowaniu otworu. Taka naprawa pozwala ponownie wkręcić świecę z właściwym prowadzeniem, uzyskać wymagany docisk uszczelnienia i bezpiecznie zastosować zalecany moment dokręcania.
Odpowiedź "pasta uszczelniająca" jest błędna, ponieważ pasta może co najwyżej doraźnie ograniczać nieszczelność, ale nie odtwarza gwintu i nie zapewnia nośności potrzebnej do przeniesienia sił dokręcania oraz pracy w wysokiej temperaturze. Ryzykiem jest wyrwanie świecy lub dalsze niszczenie gniazda.
Odpowiedź "lutowanie twarde" jest nieprawidłowa: lutowanie jest metodą łączenia materiałów, a nie odtwarzania precyzyjnego gwintu w gnieździe świecy. Dodatkowo w rejonie świecy występują wysokie temperatury, a samo wykonanie i późniejsze precyzyjne nagwintowanie byłoby technologicznie problematyczne i nietypowe jako standardowa naprawa.
Odpowiedź "kołkowanie" także nie pasuje do tego uszkodzenia. Kołkowanie służy zwykle do ustalania/łączenia elementów lub napraw pęknięć i luzów w określonych połączeniach, ale nie przywraca funkcjonalnego gwintu świecy zapłonowej. W gnieździe świecy potrzebny jest dokładny gwint, osiowość oraz pewne osadzenie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "uszkodzony otwór gwintowany", szukaj metody, która odtwarza gwint (wkładka/tuleja), a nie metody, która jedynie "uszczelnia" lub "łączy metal".
