W klasyfikacji organizacji produkcji często rozróżnia się produkcję jednostkową, seryjną i masową. Kluczowe kryteria to: powtarzalność wyrobu oraz wielkość partii (ile sztuk wytwarza się w danym okresie lub w jednej serii).
Produkcja jednostkowa jest typowa dla zamówień indywidualnych: wyrób bywa niepowtarzalny albo rzadko powtarzalny, a proces jest elastyczny. W podanej tabeli opis "Produkcja na zamówienie, każdy produkt jest inny" dobrze oddaje tę ideę.
Produkcja masowa oznacza wytwarzanie bardzo dużych ilości identycznych wyrobów, zwykle w sposób ciągły lub silnie zautomatyzowany. Dlatego opis "Produkcja dużych ilości identycznych produktów" jest spójny.
Produkcja seryjna zajmuje miejsce pośrednie: wytwarza się wyroby identyczne lub standaryzowane, ale w partiach (seriach), zwykle mniejszych niż w masowej. W praktyce mówi się czasem o mało-, średnio- i wielkoseryjnej, co pokazuje, że "seryjność" dotyczy właśnie produkcji partiami. Z tego powodu najbardziej pasuje odpowiedź "Produkcja średnich ilości identycznych produktów".
Pozostałe propozycje zawierają sformułowanie "różnych produktów". To jest typowy trop dla produkcji jednostkowej (albo szeroko rozumianej produkcji zróżnicowanej), bo podkreśla brak powtarzalności. W produkcji seryjnej celem jest powtarzanie wyrobu i korzystanie z efektu powtarzalności (m.in. łatwiejsze planowanie, krótsze przezbrojenia, stabilniejsze normy zużycia materiałów).
- "Produkcja małych ilości różnych produktów" – akcentuje różnorodność, bardziej zgodną z jednostkową.
- "Produkcja średnich ilości różnych produktów" – nadal podkreśla różne wyroby, co osłabia sens "seryjności".
- "Produkcja dużych ilości różnych produktów" – "duże ilości" kojarzą się z masową, ale masowa zakłada identyczność, więc taki opis jest wewnętrznie niespójny.
Na egzaminie warto zapamiętać skrót myślowy: jednostkowa = unikat, seryjna = partie powtarzalne, masowa = ogrom identycznych.
