Polecenie attrib w systemie Windows służy do zarządzania atrybutami plików, czyli metadanymi opisującymi sposób traktowania pliku przez system i narzędzia użytkownika. Składnia opiera się na przełącznikach postaci +litera (dodaj atrybut) albo -litera (usuń atrybut) oraz wskazaniu pliku lub ścieżki.
W poleceniu attrib +h +s +r przykiad.txt występują trzy atrybuty:
- +h – nadaje atrybut Hidden, czyli plik staje się ukryty w standardowym widoku (zobaczysz go dopiero po włączeniu pokazywania ukrytych plików).
- +s – nadaje atrybut System; plik jest oznaczony jako systemowy, co ma zniechęcać do przypadkowych operacji na nim i wpływa na sposób prezentacji w narzędziach systemowych.
- +r – nadaje atrybut Read-only, czyli "tylko do odczytu"; typowo blokuje przypadkową edycję/zapis, dopóki atrybut nie zostanie zdjęty.
Dlatego poprawna jest odpowiedź mówiąca o nadaniu atrybutów: ukryty, systemowy oraz tylko do odczytu.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo opisują inne mechanizmy niż atrybuty:
- "Zapisanie ciągu znaków hsr w pliku" – attrib nie służy do zapisu treści do pliku, tylko do zmiany metadanych.
- "Zabezpieczenie hasłem hsr" – attrib nie ustawia haseł ani szyfrowania; do ochrony dostępu służą m.in. uprawnienia NTFS lub szyfrowanie, a nie atrybuty.
- "Ukryty, skompresowany oraz tylko do odczytu" – przełącznik +s oznacza systemowy, a nie kompresję; mylenie tych pojęć to częsty błąd.
W praktyce połączenie H+S+R bywa używane do ograniczenia ryzyka przypadkowej modyfikacji ważnych plików konfiguracyjnych, ale nie zastępuje to prawdziwych mechanizmów bezpieczeństwa (uprawnień).
