W gospodarce leśnej użytki leśne klasyfikuje się m.in. na główne i uboczne. W obrębie użytków głównych szczególnie ważne są użytki rębne, czyli pozyskanie drewna związane z rębnią i odnowieniem drzewostanu. Dla celów planowania pozyskania rozróżnia się użytki rębne zaliczane na poczet przyjętego etatu (czyli mieszczące się w planowanym limicie pozyskania) oraz użytki rębne niezaliczane na etat (pozyskanie dodatkowe, poza planem podstawowym).
Nasienniki to drzewa pozostawione po wykonaniu rębni w celu naturalnego odnowienia (dają nasiona, osłaniają młode pokolenie). Przestoje to drzewa pozostawione dłużej, mimo osiągnięcia wieku rębności, z powodów hodowlanych lub ekologicznych. Gdy ich rola zostanie spełniona, następuje ich planowe usunięcie. Ponieważ są to drzewa w wieku rębności, ich pozyskanie ma charakter rębny, ale z reguły nie było ujęte w pierwotnym rozdziale etatu na dany okres, więc jest traktowane jako użytek rębny niezaliczany na poczet przyjętego etatu.
- Cięcia przygodne są wykonywane wskutek zdarzeń losowych (np. wiatrołomy, śniegołomy). Usunięcie nasienników i przestojów nie wynika z "przygody", lecz z realizacji zaplanowanej funkcji tych drzew.
- Użytki rębne zaliczone na poczet przyjętego etatu dotyczą pozyskania przewidzianego w planie urządzenia lasu jako podstawowe wykonanie rębni w ramach limitu. Usunięcie nasienników/przestojów jest zwykle rozliczane poza tym limitem.
- Cięcia sanitarne polegają na usuwaniu drzew chorych, zamierających lub zasiedlonych przez szkodniki. Nasienniki i przestoje są zazwyczaj drzewami zdrowymi, pozostawionymi celowo, więc ich usunięcie nie jest zabiegiem sanitarnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się nasienniki lub przestoje, kluczowe jest rozpoznanie, że były one pozostawione celowo i usuwa się je po spełnieniu funkcji — to kieruje do kategorii użytków rębnych, a nie cięć sanitarnych czy przygodnych.
