KWALIFIKACJA INF1 - WRZESIEŃ 2014

Określenie freeware odnosi się przede wszystkim do bezpłatności korzystania z programu, a nie do "wolności" rozumianej jako prawo modyfikacji i dalszego rozpowszechniania. Dlatego poprawna jest odpowiedź: "może z niego korzystać bezpłatnie do celów prywatnych." – jest ona zgodna z typowym sposobem udostępniania freeware (użytkownik nie płaci za używanie, ale nadal obowiązują go warunki licencji).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

• "może dowolnie z niego korzystać, modernizować je i sprzedawać."
  To opis uprawnień charakterystycznych raczej dla oprogramowania o licencjach typu wolne/open source (w zależności od konkretnej licencji), a nie dla freeware. W freeware zwykle brakuje zgody na modyfikację i odsprzedaż.
• "ma prawo wykorzystywać je w celach testowych tylko przez jeden rok."
  Taki mechanizm ograniczenia czasowego jest typowy dla wersji testowych lub niektórych modeli shareware/trial, a nie dla definicyjnego rozumienia freeware. Freeware nie musi mieć limitu czasu, a jeśli ma – wynika to z konkretnych warunków, nie z samej kategorii.
• "ma obowiązek zgłosić źródło pochodzenia tej kopii właścicielowi praw autorskich."
  Takiego standardowego obowiązku nie ma w definicji freeware. Kluczowe są warunki licencji i legalne pozyskanie kopii (np. ze strony producenta). "Zgłaszanie źródła kopii" nie jest typową praktyką licencyjną dla freeware.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "freeware", myśl "bez opłat", ale nie zakładaj automatycznie prawa do modyfikacji, dekompilacji czy odsprzedaży. Te uprawnienia trzeba łączyć z kategoriami "wolne oprogramowanie" lub "open source" i zawsze sprawdzać w samej licencji.