Jeżeli sieć bezprzewodowa jest widoczna na liście dostępnych sieci, to system operacyjny już zna jej nazwę (identyfikator sieci), ponieważ została ona rozgłoszona i wyświetlona użytkownikowi. Dlatego nie ma potrzeby ręcznego podawania nazwy SSID.
W takiej sytuacji, podczas zestawiania połączenia Windows zwykle sam rozpoznaje typ zabezpieczeń (np. czy sieć jest otwarta, czy korzysta z mechanizmu WPA/WPA2). Użytkownikowi pozostaje podać informację, której system nie może "odgadnąć" bez wiedzy właściciela sieci, czyli klucz zabezpieczeń (hasło/klucz dostępu). To ten element umożliwia uwierzytelnienie i odszyfrowanie ruchu w sieci chronionej.
Odpowiedź "nazwa SSID" byłaby właściwa głównie w scenariuszu sieci ukrytej, gdy nazwa nie jest rozgłaszana i trzeba ją wpisać ręcznie przy tworzeniu profilu połączenia. "Typ zabezpieczeń" dla sieci widocznej jest na ogół wykrywany przez system; ręczny wybór bywa wymagany właśnie przy sieciach ukrytych lub nietypowych konfiguracjach. "Adres MAC" to identyfikator sprzętowy karty sieciowej i nie jest danymi, które użytkownik wpisuje w oknie łączenia; może natomiast być używany po stronie routera do filtrowania dostępu.
- Co wpisujesz: klucz/hasło do Wi‑Fi.
- Co widzisz od razu: nazwę sieci na liście.
- Co zwykle wykrywa system: rodzaj zabezpieczeń dla sieci rozgłaszającej nazwę.
