W dokumentowaniu interwencji po użyciu środka przymusu bezpośredniego kluczowe jest, aby notatka pozwalała jednoznacznie zidentyfikować osobę i powiązać ją ze zdarzeniem (tu: zniszczenie mienia), a jednocześnie nie zawierała danych zbędnych do celu dokumentacji.
Odpowiedź "Serię i numer dokumentu tożsamości." jest trafna, ponieważ są to dane, które wynikają bezpośrednio z okazanego dokumentu i w praktyce służą do potwierdzenia, kogo dotyczy interwencja. Z perspektywy sporządzenia notatki jest to także informacja, którą można zweryfikować na miejscu, gdy osoba posiada dokument.
Opcja "Numer ewidencyjny pesel." bywa myląca: PESEL jest powszechnie stosowany w wielu sprawach formalnych, ale w realnych interwencjach pracownik ochrony nie zawsze ma możliwość jego pewnego ustalenia, jeśli osoba go nie zna lub nie ma dostępu do odpowiednich rejestrów. Sam fakt, że PESEL jest "ważny", nie przesądza, że jest standardowym elementem notatki z interwencji.
Opcja "Adres zamieszkania." również nie jest typowym minimalnym elementem identyfikacji w notatce sporządzanej na miejscu. Adres może nie być znany, może być podany ustnie i trudny do weryfikacji, a w dodatku często nie jest konieczny do osiągnięcia celu notatki (udokumentowanie interwencji i identyfikacja osoby).
Opcja "Imiona rodziców." to przykład danych, które mogą występować w niektórych formularzach lub czynnościach administracyjnych, ale w praktyce ochrony są zwykle nadmiarowe względem celu notatki z interwencji i nie podnoszą jakości identyfikacji tak, jak dane z dokumentu tożsamości.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o notatki/raporty wybieraj dane, które są (1) możliwe do pozyskania w czasie zdarzenia, (2) weryfikowalne, (3) niezbędne do identyfikacji i odtworzenia przebiegu interwencji.
