Skrót VPN pochodzi od angielskiego Virtual Private Network, co w języku polskim przyjęło się tłumaczyć jako wirtualna sieć prywatna. W praktyce oznacza to technikę tworzenia "prywatnego" kanału komunikacji w obrębie sieci publicznej (najczęściej Internetu). Taki kanał jest logicznie wydzielony dla uprawnionych użytkowników, a w typowych wdrożeniach dodatkowo chroniony mechanizmami kryptograficznymi.
Istotą VPN jest to, że użytkownik (np. pracownik z laptopem w domu) może bezpiecznie uzyskać dostęp do zasobów sieci firmowej tak, jakby był podłączony lokalnie. Realizuje się to poprzez tunelowanie (enkapsulację ruchu w innym protokole) oraz zwykle szyfrowanie i uwierzytelnianie (w zależności od technologii, np. IPsec lub rozwiązania SSL/TLS).
- Odpowiedź "wirtualną sieć prywatną." jest poprawna, bo oddaje znaczenie skrótu i wskazuje właściwą kategorię rozwiązania: sieć/połączenie logicznie prywatne.
- Odpowiedź "przesyłanie głosu przez Internet." opisuje VoIP (telefonia internetowa). To usługa transmisji głosu, a nie mechanizm zestawiania prywatnej sieci.
- Odpowiedź "stronę internetową z elementami multimedialnymi." dotyczy cech serwisu WWW (zawartości), a nie technologii bezpiecznego łączenia sieci lub użytkownika z siecią.
- Odpowiedź "prowadzenie wideokonferencji przez sieć komputerową." odnosi się do komunikacji wideo (aplikacje konferencyjne). VPN może być ewentualnie użyty jako warstwa transportowa dla takiej usługi, ale nie jest jej definicją.
W przygotowaniu do egzaminu warto kojarzyć VPN z hasłami: "zdalny dostęp", "tunel", "szyfrowanie", "IPsec/SSL", a nie z usługami multimedialnymi. To pozwala szybko odróżnić pojęcia z obszaru bezpieczeństwa sieci od pojęć z obszaru aplikacji czasu rzeczywistego.
