W bilansie zawsze musi być zachowana równowaga: Aktywa = Kapitały własne + Zobowiązania (A = K + Z). Oznacza to, że każda zmiana po jednej stronie musi mieć "pokrycie" po drugiej stronie.
W zadaniu spółka planuje dwie zmiany w 2013 r. (względem stanu na 31.12.2012):
- wzrost aktywów trwałych o 50 tys. zł – to zwiększa aktywa, więc wymaga finansowania (po stronie pasywów musi pojawić się równoważna zmiana),
- zmniejszenie zobowiązań o 120 tys. zł – to spłata długu, czyli obniżenie pozycji "Zobowiązania" w pasywach. Sama spłata nie jest "zyskiem"; wymaga środków i powoduje, że aby bilans się dopiął, inne pasywa (najczęściej kapitały własne) muszą być odpowiednio wyższe.
Jeżeli zobowiązania maleją o 120 tys. zł, a aktywa (trwałe) rosną o 50 tys. zł, to łączny efekt wymagający pokrycia w kapitale własnym wynosi:
50 tys. zł + 120 tys. zł = 170 tys. zł.
W praktyce oznacza to, że aby utrzymać równowagę bilansową, spółka powinna zwiększyć kapitały własne o 170 tys. zł. Najprostszym wskazanym w zadaniu źródłem tego wzrostu jest zysk netto, który zwiększa kapitały własne jako zysk zatrzymany.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 120 tys. zł uwzględnia tylko spłatę zobowiązań, pomijając konieczność sfinansowania wzrostu aktywów trwałych.
- 100 tys. zł nie wynika z żadnej poprawnej relacji bilansowej w tym układzie zmian.
- 70 tys. zł to typowy błąd odejmowania (120 − 50), wynikający z mylenia kierunków zmian; w równaniu bilansowym te efekty w tym zadaniu się sumują.
