Alergiczne zapalenie nosa i spojówek jest związane m.in. z uwalnianiem histaminy w reakcji alergicznej. Dlatego w leczeniu objawowym bardzo często wykorzystuje się leki przeciwhistaminowe H1, które zmniejszają typowe dolegliwości: kichanie, świąd nosa i oczu, wodnistą wydzielinę oraz łzawienie.
Odpowiedź "loratadyna, cetyryzyna." pasuje do tego wskazania, ponieważ oba leki są antagonistami (odwrotnymi agonistami) receptora H1 i są powszechnie kojarzone z terapią objawów alergii. W praktyce aptecznej są to typowe preparaty doustne, wybierane m.in. wtedy, gdy pacjent oczekuje poprawy w ciągu dnia (zwykle mniejsza sedacja niż po lekach starszej generacji, choć wrażliwość osobnicza bywa różna).
Pozostałe zestawy są nieprawidłowe, bo zawierają leki z innych obszarów farmakoterapii lub o innych wskazaniach:
- "nitrogliceryna, hydroksyzyna." – nitrogliceryna jest kojarzona z leczeniem dolegliwości w chorobach sercowo-naczyniowych (np. bóle dławicowe), a nie z terapią alergicznego nieżytu nosa/spojówek; połączenie z hydroksyzyną nie tworzy typowego schematu leczenia tego schorzenia.
- "hydroksyzyna, mizoprostol." – mizoprostol jest lekiem stosowanym w zupełnie innych wskazaniach (głównie gastroenterologia/ginekologia) i nie jest standardowym lekiem na alergiczne zapalenie nosa i spojówek.
- "papaweryna i loratadyna." – loratadyna może pasować, ale papaweryna jest lekiem rozkurczowym i nie jest lekiem podstawowym w leczeniu alergicznego nieżytu nosa i zapalenia spojówek; to przykład "mieszanej" odpowiedzi zawierającej jeden trafny element i jeden nietrafny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się leki typowe dla kardiologii (np. nitraty), rozkurczowe (np. papaweryna) lub związane z przewodem pokarmowym (np. mizoprostol), to zwykle są to dystraktory mające sprawdzić, czy rozpoznajesz grupę terapeutyczną właściwą dla alergii, czyli przede wszystkim leki przeciwhistaminowe H1 (oraz, zależnie od obrazu klinicznego, także inne grupy jak donosowe glikokortykosteroidy).
