Badania laboratoryjne krwi w weterynarii dzieli się m.in. na: biochemiczne, hematologiczne (morfologia) oraz immunologiczne/serologiczne. Kluczem w tym pytaniu jest rozpoznanie, że biochemia dotyczy przede wszystkim substancji rozpuszczonych w surowicy/plazmie i produktów przemian metabolicznych.
"mocznika." to prawidłowa odpowiedź, ponieważ mocznik jest metabolitem przemian azotowych i stanowi typowy parametr profilu biochemicznego. W praktyce klinicznej jego oznaczanie pomaga oceniać m.in. gospodarkę azotową i pośrednio funkcję nerek (zawsze w interpretacji z innymi danymi klinicznymi i laboratoryjnymi).
Pozostałe propozycje dotyczą innych typów badań:
- "płytek krwi." – płytki są elementami morfotycznymi krwi i ich liczba jest oceniana w badaniu hematologicznym (morfologii), zwykle z krwi pełnej w odpowiednim antykoagulancie.
- "hemoglobiny." – hemoglobina jest parametrem hematologicznym związanym z erytrocytami (krwinkami czerwonymi). Oznacza się ją w ramach morfologii/analizy hematologicznej, a nie jako podstawowy parametr profilu biochemicznego surowicy.
- "przeciwciał." – przeciwciała oznacza się metodami immunologicznymi/serologicznymi (testy swoiste), zwykle w kierunku określonych chorób lub odpowiedzi poszczepiennej. Nie jest to standardowy parametr biochemii rutynowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli odpowiedź dotyczy "komórek/elementów krwi" (płytki, hemoglobina jako wskaźnik krwinkowy), myśl o hematologii. Jeśli dotyczy "stężeń związków chemicznych/metabolitów" (np. mocznik), myśl o biochemii. Jeśli dotyczy "przeciwciał", kierunek to immunologia/serologia.
