W drewnie zazwyczaj obserwuje się dodatnią zależność między gęstością a wytrzymałością: im więcej "materiału" ścian komórkowych przypada na jednostkę objętości, tym większa nośność w prostych porównaniach. Dlatego zestawienie "niska gęstość, a jednak wysoka wytrzymałość" wymaga sprawdzenia, jak wykonano badanie i czy porównujemy wyniki w tych samych warunkach.
Najbardziej typowym mechanizmem, który może to wyjaśnić, jest kierunek włókien. Drewno jest anizotropowe, czyli ma różne właściwości w różnych kierunkach. Przy ściskaniu wzdłuż włókien elementy struktury drewna (włókna/cewki, układ komórkowy) przenoszą obciążenie efektywniej, a wynik wytrzymałości bywa zdecydowanie wyższy niż przy ściskaniu w poprzek włókien. To pozwala uzyskać wysoki wynik wytrzymałości nawet wtedy, gdy gęstość próbki jest relatywnie niska.
- Odpowiedź "Ściskanie wykonano wzdłuż włókien drewna" jest poprawna, bo wskazuje konkretny, znany z nauki o drewnie czynnik, który silnie podnosi wynik ściskania w porównaniu z inną orientacją.
- Odpowiedź "Ściskanie wykonano w poprzek włókien drewna" jest nieprawidłowa: ten kierunek zwykle daje niższe wyniki i raczej nie tłumaczy zaskakująco wysokiej wytrzymałości.
- Odpowiedź "Próbka miała podwyższoną wilgotność podczas badania" jest nieprawidłowa, bo większa wilgotność na ogół obniża parametry wytrzymałościowe (drewno "mięknie" i gorzej przenosi obciążenia), więc nie jest to dobre wyjaśnienie wysokiego wyniku.
- Odpowiedź "Niska gęstość zawsze oznacza wysoką wytrzymałość na ściskanie" jest nieprawidłowa, bo przeczy typowej korelacji: zwykle to drewno gęstsze ma wyższą wytrzymałość, a odstępstwa wynikają z warunków badania lub specyfiki materiału, nie z reguły "zawsze".
W praktyce zakładu drzewnego warto kontrolować: orientację włókien w próbce, sposób przygotowania próbek oraz warunki wilgotnościowe. Pozwala to uniknąć błędnej oceny surowca i reklamacji wynikających z nieporównywalnych pomiarów.
