Skrót B2C odnosi się do relacji rynkowej, w której podmiot gospodarczy kieruje ofertę oraz komunikację marketingową do konsumenta, czyli klienta końcowego. W praktyce reklamowej oznacza to, że dane zbierane i wykorzystywane w działaniach promocyjnych mają wspierać dobór grupy docelowej, personalizację przekazu oraz ocenę skuteczności kampanii.
Dlatego poprawne jest wskazanie: "o konsumentach." W bazie B2C typowo gromadzi się informacje takie jak cechy demograficzne, zainteresowania, zachowania zakupowe, reakcje na kreacje, preferowane kanały kontaktu czy historia interakcji z marką. Takie dane pomagają tworzyć segmenty i persony oraz dopasować komunikat reklamowy do odbiorcy.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do definicji B2C:
- "o konkurentach." Dane o konkurencji mogą być elementem analiz rynkowych, ale nie stanowią istoty bazy B2C, która koncentruje się na odbiorcach (konsumentach), a nie na innych firmach.
- "o pracownikach." Informacje o pracownikach dotyczą obszaru HR i organizacji pracy. Nie opisują relacji sprzedażowo-marketingowej z klientem końcowym.
- "o dostawcach." Dostawcy to partnerzy w łańcuchu dostaw (relacje B2B). To inny typ bazy i innych procesów niż komunikacja reklamowa kierowana do konsumentów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się B2C, najpierw nazwij w myślach "kto jest po drugiej stronie relacji" (consumer), a dopiero potem wybieraj odpowiedź. To ogranicza ryzyko pomylenia z danymi o firmach (konkurenci/dostawcy) lub o zasobach wewnętrznych (pracownicy).
