W zapisie programu NC/CNC poszczególne litery (adresy) identyfikują funkcję danej wartości liczbowej w bloku. W przykładzie T5 D5 adres T dotyczy wywołania narzędzia – wskazuje, które narzędzie ma zostać użyte, czyli jego numer/pozycję przypisaną w głowicy lub magazynie narzędziowym (w zależności od rozwiązania obrabiarki i przyjętej konwencji sterowania). Dzięki temu sterowanie "wie", po jakie narzędzie sięgnąć lub którą pozycję głowicy ustawić.
Adres D w wielu układach sterowania jest powiązany z danymi korekcyjnymi narzędzia (np. promień/średnica lub inne korekcje przypisane w tabeli narzędzi). Zestawienie T… oraz D… jest więc typowe: najpierw wybierasz narzędzie, a następnie wskazujesz, z jakiej pozycji korekcji ma ono korzystać.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Liczba gniazd narzędziowych w głowicy" – adres T nie opisuje konstrukcyjnej liczby gniazd. To parametr stały dla danej obrabiarki, a nie wartość zadawana w każdym bloku programu.
- "Wartość współczynnika korekcyjnego narzędzia" – współczynniki/korekty są zwykle przechowywane w tabelach narzędzi i wywoływane odpowiednim adresem (tu D), a nie wpisywane jako "wartość współczynnika" wprost po T.
- "Liczba narzędzi obróbczych zamocowanych w głowicy" – program NC nie podaje w bloku, ile narzędzi jest fizycznie zamocowanych; wskazuje konkretne narzędzie do użycia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz w bloku literę T, myśl "tool" (narzędzie) – wybór/wywołanie narzędzia. Gdy widzisz D (czasem spotyka się też inne adresy zależnie od sterowania), skojarz to z danymi korekcyjnymi z tabeli narzędzi.
