Roczne zużycie energii elektrycznej dla oświetlenia wyznacza się na podstawie zależności między mocą a czasem pracy:
E = P · t, gdzie:
• E – energia w kWh,
• P – moc w kW,
• t – czas pracy w godzinach (h).
W tym zadaniu kluczowe jest, że w budynku zastosowano kilka opraw oświetleniowych zgodnie z zestawieniem. Dlatego najpierw trzeba policzyć moc łączną:
- dla każdej pozycji zestawienia ustalić moc jednej oprawy oraz liczbę sztuk,
- pomnożyć moc jednej oprawy przez liczbę sztuk,
- zsumować moce dla wszystkich pozycji – otrzymujemy Psum.
Następnie wykonuje się obliczenie energii: E = Psum · 2 500 h.
Typowe pułapki w takich zadaniach:
- Jednostki: jeśli moce w zestawieniu są w watach (W), trzeba je zamienić na kilowaty (kW), dzieląc przez 1000. Bez tego wynik będzie 1000 razy za duży.
- Niepełne sumowanie: pominięcie jednej grupy opraw albo policzenie tylko mocy pojedynczej oprawy zafałszuje wynik.
- Błędny rząd wielkości: warto oszacować, czy wynik ma sens (oświetlenie magazynu pracujące 2500 h zwykle daje wynik rzędu tysięcy–setek tysięcy kWh, zależnie od mocy instalacji).
Dlaczego pozostałe propozycje wyników mogą kusić?
- Wartości bardzo małe często wynikają z policzenia tylko części opraw albo z pomylenia godzin z inną jednostką czasu.
- Wartość bardzo duża bywa skutkiem wstawienia do wzoru mocy w W zamiast w kW.
Na egzaminie warto zapisać jednostki przy każdym kroku rachunkowym (kW i h), bo to najszybciej ujawnia błąd przeliczenia.
