Kompostowanie to proces biologicznego rozkładu materiałów organicznych przez mikroorganizmy (m.in. bakterie i grzyby) w warunkach tlenowych. Aby opakowanie nadawało się do takiego przetworzenia, jego materiał powinien być możliwy do rozłożenia do prostszych związków w rozsądnym czasie i bez pozostawiania trwałych, nieorganicznych pozostałości.
Odpowiedź "papier i tektura" jest trafna, ponieważ są to materiały na bazie włókien celulozowych. Celuloza jest naturalnym polimerem, który w odpowiednich warunkach może ulegać biodegradacji. W praktyce istotne jest, aby frakcja była możliwie czysta (np. bez znacznych ilości folii, laminatów, metalu czy silnych klejów), bo zanieczyszczenia pogarszają jakość kompostu i mogą uniemożliwić proces.
Odpowiedź "aluminium i stal" nie pasuje do kompostowania, ponieważ metale nie ulegają biologicznemu rozkładowi w kompostowni. Mogą być natomiast kierowane do odzysku materiałowego w procesach recyklingu.
Odpowiedź "polichlorek winylu" jest błędna, bo PVC jest tworzywem sztucznym, które nie jest typowym materiałem kompostowalnym; w warunkach kompostowania nie ulega rozkładowi tak jak materia organiczna. Podobnie odpowiedź "polistyren" dotyczy tworzywa sztucznego (często spotykanego np. w opakowaniach ochronnych), które nie jest przeznaczone do kompostowania.
Z perspektywy pracy magazyniera-logistyka kluczowe jest rozróżnienie strumieni odpadów: papier/tektura (często osobna frakcja), metale oraz tworzywa sztuczne. Poprawna segregacja ułatwia zagospodarowanie odpadów, ogranicza koszty i zmniejsza ryzyko zanieczyszczenia frakcji, która ma trafić do przetwarzania biologicznego.
