Do dodawania danych do tabel w relacyjnej bazie danych służy instrukcja DML INSERT. Najczęściej używana postać ma schemat:
INSERT INTO nazwa_tabeli (kolumna1, kolumna2, ...) VALUES (wartość1, wartość2, ...);
Odpowiedź "INSERT INTO Pracownicy (imie, nazwisko) VALUES ('Jan', 'Kowalski');" jest poprawna, ponieważ:
- zawiera wymagane słowa kluczowe INSERT INTO oraz VALUES w prawidłowej kolejności,
- wskazuje tabelę Pracownicy i listę kolumn (imie, nazwisko), co jednoznacznie mapuje wartości na kolumny,
- używa literałów tekstowych w pojedynczych cudzysłowach: 'Jan' i 'Kowalski'. W SQL zapis bez cudzysłowów oznacza identyfikator (np. nazwę kolumny), a nie tekst.
Pozostałe propozycje są niepoprawne składniowo. Wariant "INSERT VALUES (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy;" ma błędną kolejność elementów i dodatkowo nie wyznacza listy kolumn, a także nie cytuje tekstu. Wariant "INSERT VALUES Pracownicy INTO (Jan, Kowalski);" przestawia role tabeli i wartości oraz nie spełnia typowej składni INSERT. Wariant "INSERT (Jan, Kowalski) INTO Pracownicy;" pomija słowo kluczowe VALUES i również nie tworzy poprawnego zapytania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli wstawiasz napisy, stosuj pojedyncze cudzysłowy, a jeśli wstawiasz liczby, zwykle zapisujesz je bez cudzysłowów. Dzięki temu łatwiej wychwycisz błędy składni jeszcze przed uruchomieniem zapytania.