Aby doskonalić u dziecka umiejętność porównywania i dopasowywania wielkości, najlepiej stosować pomoce, które zawierają wyraźną gradację rozmiarów i wymagają fizycznego sprawdzania "czy pasuje". Taką funkcję spełniają piramidki: składają się z elementów (np. krążków, kubeczków) o stopniowanej wielkości, które należy ułożyć w poprawnej kolejności.
W trakcie tej aktywności dziecko wykonuje kluczowe operacje poznawcze: porównuje dwa elementy (większy–mniejszy), testuje dopasowanie (czy element przejdzie/zmieści się na trzpień, czy da się go nałożyć), a następnie porządkuje całość według reguły. Dodatkowo rozwija koordynację wzrokowo-ruchową oraz planowanie ruchu i działania, bo musi precyzyjnie chwytać i nakładać elementy.
Odpowiedź "worek czarodziejski" jest nietrafna, ponieważ głównym celem tej pomocy jest rozpoznawanie przedmiotów dotykiem (percepcja dotykowa, różnicowanie faktury/kształtu), a nie porównywanie rozmiarów w serii. "Obrazki sytuacyjne" służą przede wszystkim rozwijaniu mowy, rozumienia relacji społecznych i opowiadania o zdarzeniach, więc nie zapewniają manipulacji elementami o rosnących/malejących wielkościach. "Układanki rozsypanki" ćwiczą składanie całości z części i orientację przestrzenną, ale zwykle nie wymuszają systematycznego porządkowania według wielkości.
W praktyce opiekunka może wspierać dziecko krótkimi pytaniami ("Który jest większy?", "Co pasuje na dół?") oraz stopniować trudność, np. zaczynając od mniejszej liczby elementów lub większych różnic rozmiarów. Najważniejsze jest, aby dziecko uczyło się przez konkretne działanie na przedmiotach, bo wtedy relacje wielkości są dla niego czytelne.
