W pytaniu kluczowe jest doprecyzowanie, że poślad to ziarno o grubości mniejszej niż 2 mm. Oznacza to, że oddzielenie ma zostać wykonane według wymiaru (granulacji), a nie według masy, gęstości czy "lekkości" materiału.
Dlatego właściwą metodą jest sortowanie na sitach: dobiera się takie sito, aby cząstki o grubości poniżej granicy przechodziły przez otwory, a ziarno pełnowymiarowe pozostawało na sicie (lub odwrotnie – zależnie od układu). W praktyce przesiewanie jest standardową metodą rozdziału frakcji, gdy wprost podano granicę w milimetrach.
Odpowiedź "sortowaniu na sitach o otworach prostokątnych." jest zgodna z ideą selekcji po grubości. Otwory prostokątne (szczelinowe) są często stosowane, gdy istotny jest jeden wymiar cząstki (np. grubość), ponieważ cząstka może przejść, gdy jej grubość mieści się w szerokości szczeliny.
Pozostałe propozycje wskazują metody, które działają na innych kryteriach:
- "czyszczeniu w strumieniu powietrza." – separacja pneumatyczna w większym stopniu zależy od oporu powietrza, kształtu i masy nasion; nie daje precyzyjnej granicy 2 mm.
- "sortowaniu na sitach o otworach okrągłych." – również jest to przesiewanie, ale okrągłe otwory typowo służą do rozdziału wg średnicy/szerokości; przy kryterium grubości bardziej adekwatne są szczeliny prostokątne, więc ta odpowiedź jest mniej właściwa w kontekście pytania.
- "czyszczeniu w cyklonie osadczym." – cyklon to element instalacji odpylania/oddzielania cząstek z gazu; nie jest podstawowym narzędziem do klasyfikacji ziarna wg milimetrowej grubości.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści występuje granica typu "mniejsza niż X mm", najpierw rozważ sortowanie sitowe. Metody powietrzne traktuj jako uzupełniające (np. do plew i pyłu), a nie jako podstawę selekcji po wymiarze.
