W sytuacji, gdy celem jest ustalenie zasad współpracy z podopiecznym oraz zmotywowanie go do działania, właściwym narzędziem jest kontrakt socjalny. Taki kontrakt opiera się na uzgodnieniach: co jest celem, jakie kroki mają zostać podjęte, kto za co odpowiada i w jakim terminie. Dzięki temu podopieczny nie jest wyłącznie "odbiorcą opieki", lecz współuczestniczy w procesie zmiany, co wzmacnia sprawczość i motywację.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Indywidualny plan opieki koncentruje się głównie na czynnościach opiekuńczych i organizacji pomocy (co, kiedy i jak ma być wykonane). Może wspierać porządkowanie działań, ale nie jest z natury narzędziem "umowy" o wzajemnych zobowiązaniach służących aktywizacji.
- Indywidualny plan wsparcia opisuje potrzeby i zakres wsparcia oraz sposoby jego realizacji. Nadal jest to dokument planistyczny, a nie kontrakt nastawiony na negocjowanie zasad współpracy i wzajemnej odpowiedzialności, które często są kluczowe w motywowaniu.
- Karta zleceń zwykle pełni funkcję porządkowania pracy (zadania do wykonania, dyżury, polecenia). Nie służy ustalaniu celów rozwojowych podopiecznego ani budowaniu partnerstwa i motywacji poprzez uzgodnione zobowiązania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "zasady współpracy", "zobowiązania", "motywowanie" i "aktywność", najczęściej chodzi o rozwiązanie o charakterze kontraktowym, a nie wyłącznie o plan działań opiekuńczych.
