KWALIFIKACJA DRM1 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 15.
W celu połączenia elementów konstrukcyjnych osnowy z wątkiem w postaci krzyżujących się zygzakowo pętli wykonuje się wiązadło
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wiązadło "koronkowe" stosuje się do łączenia elementów konstrukcyjnych osnowy z wątkiem, gdy połączenie ma postać krzyżujących się, zygzakowych pętli.
Opis wprost wskazuje na układ pętlowy i efekt "koronkowy", a nie na motyw rombów, oplotu czy kątów.

Pełne wyjaśnienie:

W plecionkarstwie połączenie osnowy (elementów konstrukcyjnych) z wątkiem realizuje się różnymi wiązadłami, zależnie od tego, jaki ma być efekt: wytrzymałościowy, stabilizujący albo dekoracyjny. W pytaniu kluczowy jest opis: "krzyżujących się zygzakowo pętli". Taki zapis kieruje uwagę na technikę, w której wątek tworzy pętle, a ich przebieg układa się w zygzak i miejscami krzyżuje, dając charakterystyczny, ażurowy ślad.

Dlatego poprawna jest odpowiedź "koronkowe": nazwa wiązadła odpowiada efektowi przypominającemu koronkę (układ pętli i przeplotów widoczny na powierzchni). W praktyce pomaga to uzyskać jednocześnie połączenie konstrukcyjne i estetyczne wykończenie.

  • "rombowe" sugeruje dominujący motyw rombów (układ oczek/figur), a w treści nie ma informacji o tworzeniu rombów, tylko o pętlach zygzakowych.
  • "oplotowe" kojarzy się z owijaniem/opleceniem elementu, gdzie kluczowy jest efekt "oplotu", a nie krzyżujących się pętli w zygzaku.
  • "kątowe" wskazuje na łączenie prowadzone w narożu lub z akcentem na kąty, natomiast opis skupia się na geometrii pętli i ich zygzakowym krzyżowaniu.

Wskazówka egzaminacyjna: w takich pytaniach warto podkreślić w treści 2–3 słowa kluczowe (tu: "pętle", "zygzaki", "krzyżujące się") i dopiero potem dopasować nazwę wiązadła. To ogranicza ryzyko zgadywania na podstawie samej znajomości brzmienia terminów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Osnowa to elementy konstrukcyjne stanowiące "szkielet" wyrobu (np. pionowe pręty), do których przeplata się wątek. Od poprawnego ustawienia i stabilności osnowy zależy kształt, wytrzymałość i równomierność późniejszego splotu.
Wątek to materiał przeplatany przez osnowę (np. pręty wiklinowe), który buduje powierzchnię wyrobu i łączy elementy konstrukcyjne. W praktyce odpowiada za "wypełnienie", usztywnienie oraz wygląd splotu, zależnie od zastosowanej techniki.
To opis efektu przeplatania, w którym wątek tworzy pętle układające się w zygzak i miejscami przecinające się. Taki opis jest wskazówką do rozpoznania rodzaju wiązadła po geometrii śladu splotu, a nie po samym celu łączenia.
Wiązadło koronkowe rozpoznaje się po widocznych pętlach i bardziej ażurowym, "koronkowym" rysunku. Oplotowe częściej przypomina owijanie elementu (efekt opasania/oplecenia), bez charakterystycznego układu krzyżujących się pętli w zygzaku.
Na egzaminie sprawdza się nie tylko wykonanie, ale też poprawne nazewnictwo technologiczne. Umiejętność nazwania wiązadła pozwala czytać instrukcje, komunikować się w pracowni i dobierać technikę do efektu konstrukcyjnego lub dekoracyjnego.
Najczęstszy błąd to ignorowanie słów kluczowych (np. "pętle", "zygzaki") i wybór odpowiedzi na podstawie skojarzenia z brzmieniem nazwy. Drugi błąd to dopasowanie do wyobrażonego wzoru (np. rombów), mimo że opis nie zawiera cech tego wzoru.
Stosuje się je zawsze wtedy, gdy trzeba trwale powiązać elementy konstrukcyjne z przeplotem, np. przy rozpoczynaniu i kończeniu plecionki, przy wzmacnianiu krawędzi albo w miejscach wymagających dodatkowej stabilizacji i estetycznego wykończenia.
Opis pomaga w rozpoznaniu, ale w praktyce ważne są też: grubość i wilgotność materiału, gęstość osnowy, planowany kształt oraz funkcja wyrobu. Najlepiej uczyć się na próbkach: wykonać kilka wariantów i porównać ślad splotu oraz sztywność połączenia.
Skuteczna metoda to wykonanie "wzornika": krótkich próbek, każda z podpisaną nazwą wiązadła i krótką cechą rozpoznawczą. Dodatkowo warto robić zdjęcia zbliżeń splotu i testować się: najpierw ukryć podpis i rozpoznać technikę po samym układzie przeplotów.
Najważniejsze są słowa opisujące geometrię przeplotu (np. pętle, zygzak, krzyżowanie) oraz to, co jest łączone (osnowa z wątkiem). Te elementy zwykle jednoznacznie kierują do konkretnej nazwy techniki, jeśli zna się terminologię.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 63% zdających egzamin. średnie

Materiały:

  • Instrukcje i podręczniki do plecionkarstwa opisujące wiązadła i sploty (materiały szkolne/branżowe)
  • Atlas/ilustracje splotów i wiązadeł do porównywania efektu na gotowej plecionce
  • Zajęcia praktyczne: wykonanie próbek wiązadeł na małych formach wikliniarskich

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego