W dokumencie wystawionym techniką ręczną (papierowym), gdy przed zamknięciem miesiąca zauważy się błąd w kwocie, standardową i bezpieczną praktyką jest korekta bezpośrednio na dokumencie w sposób zapewniający trwałość i przejrzystość zmian. Dlatego poprawne jest: skreślenie błędnej kwoty, wpisanie poprawnej, podanie daty i złożenie podpisu.
Istotne są tu trzy zasady:
- Czytelność – błędny zapis powinien pozostać możliwy do odczytania (skreślenie zamiast zamazywania lub wymazywania).
- Jednoznaczność korekty – obok błędu pojawia się prawidłowa wartość, aby nie było wątpliwości, co jest ostateczną treścią dokumentu.
- Odpowiedzialność – data i podpis wskazują, kto i kiedy wprowadził poprawkę, co wspiera kontrolę wewnętrzną i porządek w obiegu dokumentów.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do tej sytuacji?
- "storno czerwone" to pojęcie odnoszone do sposobu korygowania zapisów (najczęściej w ewidencji/księgach) poprzez wprowadzenie zapisu o przeciwnym znaku w określonej konwencji, a nie do ręcznego poprawiania treści pojedynczego papierowego dowodu.
- "storno czarne" również dotyczy techniki korygowania zapisów księgowych, a nie metody fizycznego poprawienia wartości wpisanej na dokumencie sporządzonym ręcznie.
- "wystawienie dowodu korygującego" jest typowe dla sytuacji, gdy korektę realizuje się poprzez odrębny dokument (np. w obrocie z kontrahentem albo gdy nie powinno się zmieniać pierwotnego dowodu). W pytaniu chodzi jednak o poprawienie błędnie zapisanej kwoty na dokumencie ręcznym przed zamknięciem miesiąca, czyli o prostą korektę na samym dokumencie z zachowaniem śladu zmian.
W nauce do egzaminu warto rozdzielać: korektę treści dokumentu (skreślenie + wpis + data + podpis) od korekty zapisów w ewidencji (storno) oraz od korekty realizowanej osobnym dokumentem (dowód korygujący).
