Gleby piaszczyste charakteryzują się dużymi porami i wysoką przepuszczalnością. W praktyce oznacza to, że woda szybko przesiąka w głąb profilu, a strefa korzeniowa roślin szybciej przesycha. Aby zwiększyć pojemność wodną (retencję) takiej gleby, dąży się do zwiększenia udziału składników, które potrafią wiązać wodę i poprawiają agregację cząstek.
Odpowiedź "substrat torfowy" jest poprawna, ponieważ torf jest materiałem organicznym o dużej chłonności. Po wymieszaniu z glebą lekką zwiększa zawartość materii organicznej, co zwykle poprawia:
- zdolność zatrzymywania wody w strefie korzeniowej,
- pojemność sorpcyjną (wiązywanie składników pokarmowych),
- strukturę i warunki wzrostu roślin w terenach zieleni.
Odpowiedź "mielony dolomit" jest typowym środkiem do podnoszenia pH i uzupełniania wapnia oraz magnezu. Może poprawiać warunki chemiczne, ale nie jest dodatkiem ukierunkowanym na wzrost pojemności wodnej; w zadaniu kluczowy jest efekt fizyczny/strukturalny, a nie korekta odczynu.
Odpowiedź "gruboziarnisty żwir" jest nieprawidłowa, bo dodatek grubej frakcji do już lekkiej gleby najczęściej zwiększa drenaż i przyspiesza odpływ wody, czyli działa przeciwnie do celu. Żwir bywa używany w warstwach drenażowych, a nie do podnoszenia retencji gleb piaszczystych.
Odpowiedź "mieloną kredę" również wiąże się głównie z wapnowaniem i zmianą odczynu. Tak jak dolomit, jest ważna w regulacji pH, ale sama w sobie nie stanowi typowego sposobu zwiększania pojemności wodnej gleb piaszczystych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu celem jest pojemność wodna/retencja, szukaj odpowiedzi związanej z materią organiczną (kompost, torf, próchnica), a nie z wapnowaniem (pH) ani z dodatkami gruboziarnistymi (drenaż).
