Gleby piaszczyste charakteryzują się dużymi porami i szybkim przesychaniem. W praktyce oznacza to, że nawet po obfitych opadach lub podlewaniu woda łatwo przesiąka w głąb profilu, a strefa korzeniowa roślin szybko traci wilgoć. Aby poprawić pojemność wodną (retencję), dąży się do zwiększenia ilości składników, które wiążą wodę oraz poprawiają strukturę agregatową.
Odpowiedź "substrat torfowy" jest właściwa, ponieważ torf jest materiałem organicznym o dużej chłonności. Domieszka torfu do gleby lekkiej zwykle podnosi zawartość materii organicznej, co sprzyja lepszemu zatrzymywaniu wody oraz stabilizacji warunków wilgotnościowych w strefie korzeniowej.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają tego celu wprost:
- "gruboziarnisty żwir" zwiększa udział frakcji szkieletowej i zwykle poprawia przepuszczalność oraz drenaż, czyli przyspiesza odpływ wody, a nie jej zatrzymywanie. Jest użyteczny tam, gdzie trzeba odprowadzić nadmiar wody, nie w podnoszeniu retencji piasków.
- "mielony dolomit" jest materiałem mineralnym stosowanym przede wszystkim do regulacji odczynu (odkwaszania) i jako źródło wapnia oraz magnezu. Może pośrednio wpływać na właściwości gleby, ale nie jest typowym dodatkiem zwiększającym pojemność wodną gleb piaszczystych.
- "mielona kora" bywa używana jako ściółka ograniczająca parowanie z powierzchni, jednak jako domieszka do gleby może rozkładać się wolno i wiązać azot w procesie mineralizacji. W kontekście bezpośredniej poprawy pojemności wodnej gleby piaszczystej standardowo wskazuje się materiały organiczne typu torf/kompost, a nie korę jako główny środek.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy zwiększenia pojemności wodnej piasku, szukaj odpowiedzi związanych z materią organiczną lub dodatkami zwiększającymi sorpcję wody, a unikaj materiałów typowo drenażowych lub takich, których główną funkcją jest zmiana pH.
