Celem wskazanym w pytaniu jest poprawa sprawności fizycznej u dziecka z otyłością. W takim przypadku kluczowe są działania, które realnie zwiększają ruch i wydatek energetyczny, a jednocześnie mogą być prowadzone w formie atrakcyjnej i dostosowanej do możliwości 11-latka, w tym także do potrzeb wynikających z niepełnosprawności intelektualnej w stopniu umiarkowanym.
Odpowiedź "zabawy ruchowe" jest właściwa, ponieważ obejmuje aktywności takie jak proste gry i zabawy wymagające poruszania się (np. biegi zadaniowe, tory przeszkód o niskim ryzyku, zabawy z piłką, taniec, zabawy na placu zabaw). Taka forma sprzyja poprawie: wydolności, siły, koordynacji, równowagi i ogólnej kondycji. Dodatkowo forma zabawowa ułatwia motywację, co jest praktyczne w pracy asystenta.
Pozostałe propozycje nie realizują celu poprawy sprawności fizycznej:
- "Wspólne granie w gry komputerowe o charakterze strategicznym" może rozwijać funkcje poznawcze (planowanie, koncentrację), ale jest aktywnością siedzącą i nie zwiększa sprawności fizycznej.
- "Oglądanie w telewizji programów dotyczących właściwych nawyków zdrowotnych" może wspierać edukację zdrowotną, ale samo w sobie nie przekłada się na trening fizyczny; dodatkowo wydłuża czas siedzący.
- "Gra w szachy" rozwija myślenie i cierpliwość, jednak nie jest wysiłkiem fizycznym i nie poprawi wydolności ani motoryki w sensie sprawnościowym.
W praktyce asystent powinien pamiętać o bezpieczeństwie (dobór intensywności, przerwy, nawodnienie, warunki otoczenia) oraz o dostosowaniu zasad tak, aby dziecko rozumiało reguły i miało poczucie sukcesu. Jeśli występują dodatkowe ograniczenia zdrowotne, dobór aktywności należy skonsultować z opiekunem lub specjalistą prowadzącym.
