W złączach spawanych mogą występować niezgodności zewnętrzne oraz wewnętrzne (np. pęknięcia, pory, wtrącenia, brak przetopu). W instalacjach chemicznych szczególnie istotne jest wykrywanie takich wad bez rozcinania rurociągów czy aparatów, ponieważ demontaż jest kosztowny i często niemożliwy w warunkach ruchu zakładu. Z tego powodu stosuje się badania nieniszczące (NDT).
Tomografia rentgenowska / radiografia rentgenowska wykorzystuje promieniowanie X do "prześwietlania" materiału. Różnice w pochłanianiu promieniowania przez materiał i nieciągłości powodują kontrast na obrazie, co pozwala wykrywać wady objętościowe oraz wiele wad wewnętrznych, w tym pęknięcia (zależnie od ich orientacji i warunków badania). Dlatego odpowiedź "tomografy rentgenowskie" jest właściwa jako narzędzie do poszukiwania pęknięć w spoinach.
- Sprawdziany stanowiskowe – służą głównie do kontroli wymiarów/kształtu lub montażu na stanowisku. Nie umożliwiają zobrazowania wnętrza spoiny, więc nie są typowym narzędziem do wykrywania pęknięć w złączu.
- Maszyny wytrzymałościowe – realizują próby obciążeniowe (rozciąganie, zginanie itp.), czyli badania zasadniczo niszczące lub przynajmniej ingerujące w próbkę. Nie są przeznaczone do lokalizowania pęknięć w działającej instalacji.
- Maszyny współrzędnościowe – wykonują bardzo dokładne pomiary geometrii powierzchni. Mogą wykryć odchyłki wymiarowe, ale nie zastępują metod obrazowania wnętrza materiału i nie są podstawowym rozwiązaniem do wykrywania pęknięć spoin.
W praktyce przemysłowej, obok metod rentgenowskich, do wykrywania pęknięć stosuje się także inne metody NDT (np. ultradźwiękowe lub powierzchniowe), jednak w ramach podanych opcji jedynym właściwym wyborem jest metoda wykorzystująca promieniowanie rentgenowskie.
