Podczas wychodzenia z wanny po kąpieli największym zagrożeniem jest poślizg na mokrej, gładkiej powierzchni oraz chwilowa utrata równowagi przy przenoszeniu ciężaru ciała (wstawanie, obrót, przełożenie nogi przez brzeg wanny). Dlatego właściwym rozwiązaniem jest mata antypoślizgowa, ponieważ działa bezpośrednio na przyczynę ryzyka: zwiększa przyczepność stóp do podłoża i ogranicza możliwość nagłego uślizgu.
Odpowiedź "balkonik" jest nieadekwatna w tej sytuacji, bo to pomoc do przemieszczania się po podłodze, a nie element poprawiający tarcie w obrębie wanny. Dodatkowo w ciasnej przestrzeni łazienki i przy progu wanny może być trudny do prawidłowego ustawienia, a niewłaściwe użycie nie eliminuje śliskiego dna.
Odpowiedzi "kula łokciowa" oraz "trójnóg" również są pomocami lokomocyjnymi (podparcie podczas chodu), ale nie rozwiązują problemu mokrej nawierzchni w wannie. Mogą wspierać chód po wyjściu z wanny, jednak bez zabezpieczenia powierzchni nadal istnieje ryzyko uślizgu w momencie krytycznym.
W praktyce opiekun osoby starszej powinien łączyć rozwiązania środowiskowe i organizacyjne, np. sprawdzić stabilność maty, zadbać o porządek w łazience, rozważyć uchwyty przy wannie oraz zapewnić spokojną asekurację. Kluczowe jest dopasowanie pomocy do konkretnego mechanizmu upadku: tu jest to poślizg, więc priorytetem jest powierzchnia antypoślizgowa.
