Papier przeznaczony na tradycyjne znaczki pocztowe musi umożliwiać trwałe przyklejenie do koperty po krótkim zwilżeniu. Tę funkcję zapewnia gumowanie, czyli naniesienie na jedną stronę papieru warstwy klejącej (tzw. gumy), która po aktywacji wilgocią staje się lepka i wiąże z podłożem.
Dlaczego pozostałe metody nie pasują do tego zastosowania?
- Silikonowanie stosuje się tam, gdzie potrzebna jest antyprzyczepność (powierzchnia "śliska", łatwo oddzielająca się), typowo na papierach/podkładach dla materiałów samoprzylepnych. To działanie jest przeciwne do wymaganego przy znaczku, który ma się przykleić.
- Pigmentowanie dotyczy wprowadzania pigmentów (barwników/kryjących wypełniaczy) do masy lub warstwy powierzchniowej w celu uzyskania barwy, krycia albo określonych właściwości optycznych. Nie jest to metoda tworzenia warstwy klejącej do przytwierdzania znaczka.
- Mikrokapsułkowanie polega na zamykaniu substancji w mikrokapsułkach (np. zapachów, reagentów, środków funkcjonalnych). Stosuje się je w papierach specjalnych, ale nie jest typowym procesem przygotowania papieru "na znaczki" w sensie zapewnienia możliwości naklejania.
W praktyce warto pamiętać o różnicy funkcjonalnej: gumowanie = umożliwienie klejenia, a silikonowanie = ułatwienie odklejania. Na egzaminie najczęstsza pułapka polega na utożsamieniu wszystkich procesów z "jakąś powłoką" bez rozpoznania, czy ma ona zwiększać przyczepność, czy ją zmniejszać.
