W przypadku oczu z opadającą powieką makijaż korygujący ma przede wszystkim otworzyć oko i stworzyć wrażenie, że zewnętrzny kącik jest lekko uniesiony. Osiąga się to przez świadome rozmieszczenie ciemniejszych tonów oraz kierunek ich rozcierania.
Poprawna technika polega na tym, aby podkreślić linię załamania górnej powieki w części zewnętrznej ciemniejszym cieniem i wyciągnąć cieniowanie po skosie na zewnątrz i do góry. Taki "ukośny" kierunek buduje wrażenie liftingu, a przyciemnienie w strefie zewnętrznej pomaga zamaskować efekt opadania.
Dlaczego pozostałe propozycje są gorsze w korekcji opadającej powieki?
- Rozjaśnienie kącika wewnętrznego i przyciemnienie zewnętrznego jest ogólną zasadą modelowania, ale bez wskazania podkreślenia linii załamania i bez wyraźnego kierunku "do góry" może dawać efekt zbyt płaski lub nie wystarczająco korygujący przy wyraźnym opadaniu.
- Jasny cień na powiece ruchomej z mocnym podkreśleniem dolnej powieki ciemnym cieniem często wizualnie obciąża oko i zmniejsza je optycznie. Przy opadającej powiece może to dodatkowo podkreślić problem, zamiast go zniwelować.
- Zastosowanie ciemnego cienia w kąciku wewnętrznym i rozjaśnienie w zewnętrznym jest zwykle niekorzystne, bo "zamyka" spojrzenie od strony nosa i może optycznie zwężać oko, a nie unosić zewnętrznego kącika.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pojawia się fraza "opadająca powieka", szukaj rozwiązania, które łączy trzy elementy: przyciemnienie w zewnętrznej części, praca w okolicy załamania oraz kierunek rozcierania ku górze. To zestaw, który najczęściej daje efekt korekcji.
