Bicie osiowe (często nazywane też biciem czołowym) to odchyłka powierzchni czołowej elementu od idealnej prostopadłości/położenia względem osi obrotu. W praktyce warsztatowej kontroluje się je po montażu koła pasowego na wałku, ponieważ zbyt duże bicie może powodować drgania, hałas, nierówną pracę pasa oraz przyspieszone zużycie łożysk i samego koła.
Do sprawdzenia bicia potrzebujesz przyrządu, który mierzy bardzo małe przemieszczenia i pozwala je obserwować w trakcie powolnego obrotu wałka/koła. Tę funkcję spełnia czujnik zegarowy: końcówka pomiarowa opiera się o kontrolowaną powierzchnię (np. czoło koła), a zmiany położenia podczas obrotu są widoczne jako wychylenia wskazówki. Różnica między maksymalnym i minimalnym wskazaniem w jednym pełnym obrocie odpowiada wartości bicia.
Dlaczego pozostałe przyrządy nie pasują do tego zadania?
- "suwmiarka modułowa" (odmiana suwmiarki) służy do pomiaru wymiarów liniowych i nie jest narzędziem do oceny małych odchyłek w ruchu obrotowym; ma też zbyt małą wygodę i czułość dla bicia.
- "średnicówka mikrometryczna" jest przeznaczona do dokładnego pomiaru średnic wewnętrznych (otworów). Nie mierzy bicia czołowego koła pasowego podczas obrotu.
- "wysokościomierz suwmiarkowy" służy do pomiaru wysokości na płycie traserskiej oraz do wyznaczania/trasowania. Nie jest to typowy przyrząd do pomiaru bicia na zamontowanym elemencie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "bicie", "współosiowość", "odchyłka przy obrocie" albo "kontrola po montażu" – najczęściej chodzi o czujnik (zegarowy/dźwigniowy) zamocowany na statywie, a nie o narzędzia do pomiaru długości czy średnicy.
