KWALIFIKACJA ROL10 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 7.
W celu uniknięcia niebezpieczeństwa gromadzenia w glebie zarodników chorób podsuszkowych, w zmianowaniu pszenżyto ozime - jęczmień jary, należy
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poplon ścierniskowy po pszenżycie zmienia środowisko pożniwne i zagospodarowuje resztki, co ogranicza przetrwanie i kumulację inokulum patogenów odpowiedzialnych za choroby podsuszkowe. Retardanty regulują pokrój roślin, a termin siewu jęczmienia nie usuwa źródła zarodników z gleby i resztek.

Pełne wyjaśnienie:

W układzie zmianowania "pszenżyto ozime – jęczmień jary" występuje następstwo zbóż po sobie. Taki układ sprzyja utrzymywaniu się źródeł infekcji (inokulum) patogenów, ponieważ wiele sprawców chorób podstawy źdźbła i innych chorób określanych potocznie jako "podsuszkowe" może przetrwać w resztkach pożniwnych oraz w wierzchniej warstwie gleby. Jeżeli po zbożu szybko pojawia się kolejne zboże, cykl rozwojowy patogenów nie zostaje przerwany.

Odpowiedź "wysiać poplon ścierniskowy po pszenżycie" jest właściwa, bo poplon ścierniskowy:

  • wprowadza roślinę następczą inną niż zboża, co z reguły ogranicza "ciągłość żywiciela" dla części patogenów zbóż,
  • przyspiesza zagospodarowanie resztek pożniwnych i poprawia warunki biologiczne w glebie, co może zmniejszać przeżywalność zarodników i grzybni w materiale pożniwnym,
  • działa profilaktycznie w ramach agrotechniki (element niechemicznego ograniczania chorób), co jest typowym celem zmianowania i stosowania poplonów.

Pozostałe propozycje nie rozwiązują problemu źródła inokulum:

  • "zastosować w uprawie obu zbóż retardanty" – retardanty służą głównie do regulacji wzrostu i ograniczania wylegania. Nie są podstawową metodą ograniczania gromadzenia zarodników w glebie wynikającego z niekorzystnego następstwa zbóż.
  • "wysiać jęczmień w możliwie najwcześniejszym terminie" – termin siewu może wpływać na rozwój niektórych chorób i kondycję roślin, ale nie eliminuje przyczyny wskazanej w pytaniu, czyli kumulacji patogenów w środowisku glebowym/resztkach po zbożu.
  • "wysiać poplon ozimy po pszenżycie" – poplon ozimy bywa stosowany z innych powodów (okrywa gleby zimą, pobieranie składników, struktura), ale pytanie akcentuje szybkie działanie po zbiorze i profilaktykę związaną z resztkami pożniwnymi; w tym kontekście właściwsze jest wskazanie poplonu ścierniskowego.

Na egzaminie warto zapamiętać regułę: jeśli pytanie mówi o "gromadzeniu zarodników w glebie" i o problemie wynikającym z "zboże po zbożu", najpierw rozważ rozwiązania agrotechniczne przerywające cykl patogenu (zmianowanie, poplon, uprawa resztek), a dopiero potem zabiegi wpływające na pokrój roślin lub terminy siewu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To potoczne określenie grupy problemów zdrowotnych prowadzących do osłabienia roślin, zasychania części źdźbła i spadku plonu. W praktyce łączy się je z patogenami utrzymującymi się w resztkach pożniwnych i glebie, szczególnie przy uprawie zbóż po sobie.
Bo wiele patogenów korzysta z tej samej grupy żywicieli i może przetrwać na resztkach pożniwnych. Gdy po jednym zbożu szybko sieje się kolejne, patogen nie ma "przerwy" w dostępie do roślin, a inokulum może się kumulować w polu.
Poplon ścierniskowy szybko wchodzi po żniwach, wiąże składniki, pobudza życie biologiczne gleby i zmienia warunki w warstwie pożniwnej. Dzięki temu ogranicza utrzymywanie się źródeł infekcji w resztkach po zbożu i wspiera profilaktykę w płodozmianie.
To roślina uprawiana po zbiorze plonu głównego, zwykle wysiewana na ściernisko w krótkim czasie po żniwach. Jego celem jest m.in. poprawa gleby, ograniczenie strat składników oraz element profilaktyki agrotechnicznej w gospodarstwie.
Poplon ścierniskowy jest siany bezpośrednio po żniwach i działa "od razu" w okresie pożniwnym. Poplon ozimy jest nastawiony na utrzymanie okrywy roślinnej przez jesień i zimę. Oba mogą być użyteczne, ale pełnią nieco inne funkcje w technologii uprawy.
Nie wprost. Retardanty stosuje się głównie do regulacji wzrostu i ograniczania wylegania. Mogą pośrednio wpływać na łan, ale nie są narzędziem do przerwania cyklu patogenów i zmniejszenia ich kumulacji w resztkach pożniwnych oraz glebie.
Termin siewu może zmieniać podatność roślin na część zagrożeń, ale nie usuwa źródła infekcji, które pozostaje w polu po zbożu. Jeśli problemem jest nagromadzenie inokulum w resztkach i glebie, kluczowe są działania agrotechniczne, a nie tylko przesunięcie terminu.
Najczęściej: wprowadzenie roślin niezbożowych (np. strączkowych lub okopowych), właściwe zagospodarowanie resztek pożniwnych, dobór odmian o lepszej zdrowotności oraz racjonalna uprawa roli. To podejście ogranicza "ciągłość żywiciela" patogenów.
Inokulum to materiał infekcyjny patogenu (np. zarodniki lub fragmenty grzybni), który może przetrwać w środowisku i inicjować chorobę w kolejnym sezonie. W płodozmianie celem jest zmniejszenie jego ilości, by obniżyć ryzyko porażenia roślin.
Najpierw identyfikuj, czy pytanie dotyczy profilaktyki (zmianowanie, poplon, resztki), czy zabiegów w łanie. Jeśli pojawia się wątek "kumulacji w glebie/resztkach" i "zboże po zbożu", zwykle szuka się odpowiedzi agrotechnicznej przerywającej cykl patogenu.
info

Statystycznie 47% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Według specjalistów z branży: "Poplon ścierniskowy po pszenżycie zmienia środowisko pożniwne i zagospodarowuje resztki, co ogranicza przetrwanie i kumulację inokulum patogenów odpowiedzialnych za choroby podsuszkowe."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z agrotechniki (dział: zmianowanie i poplony)
  • Podręczniki/kompendia z fitopatologii roślin uprawnych (dział: choroby zbóż, źródła infekcji)
  • Notatki z zajęć o integrowanej ochronie roślin (profilaktyka niechemiczna)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego