W spalaniu biomasy kluczowe jest, aby w palenisku był dostępny wystarczający tlen oraz aby mieszanina paliwa z powietrzem miała właściwe warunki do reakcji. Gdy tlenu jest zbyt mało (lub jest on źle doprowadzony i wymieszany), reakcje utleniania nie zachodzą do końca i pojawia się spalanie niezupełne. Jego typowym produktem jest tlenek węgla (CO), który powstaje wtedy, gdy węgiel i związki lotne nie zostaną całkowicie utlenione do CO2.
Odpowiedź "odpowiednią ilość tlenu do procesu spalania" jest poprawna, bo bezpośrednio wskazuje warunek konieczny do ograniczenia spalania niezupełnego: zapewnienie właściwej ilości powietrza (często mówi się o nadmiarze powietrza) i jego doprowadzenia do strefy spalania. W praktyce operator kotła osiąga to np. regulacją nadmuchu, dopływu powietrza pierwotnego i wtórnego oraz kontrolą parametrów spalin (CO i O2).
- "ogrzanie paliwa do temperatury pokojowej" nie jest warunkiem zupełnego spalania. Temperatura paliwa przed podaniem do kotła ma drugorzędne znaczenie wobec bilansu tlenu i mieszania; samo "podgrzanie" nie zapewnia dopływu tlenu do reakcji.
- "osuszenie paliwa przed spaleniem" może poprawiać stabilność procesu (mniej energii idzie na odparowanie wody), ale nie jest bezpośrednią odpowiedzią na przyczynę dużej emisji CO. Nawet suche paliwo będzie tworzyć CO, jeśli w palenisku zabraknie tlenu lub powietrze jest źle rozprowadzone.
- "mechaniczna wentylacja wywiewna w kotłowni" dotyczy wymiany powietrza w pomieszczeniu (BHP), a nie sterowania ilością tlenu doprowadzaną do komory spalania. Wywiew może wręcz pogarszać warunki ciągu, jeśli jest źle zbilansowany, ale sam w sobie nie gwarantuje właściwego spalania w palenisku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści mowa o "niezupełnym spalaniu" i "dużych ilościach CO", najczęściej szukasz przyczyny w niedoborze tlenu / złym doprowadzeniu powietrza, a nie w wentylacji pomieszczenia czy "przygotowaniu paliwa" jako jedynym czynniku.
