W klasycznym kopiowaniu barwnym metodą subtraktywną barwę i balans na odbitce koryguje się przez zmianę filtracji w układzie CMY: cyjan, purpura i żółcień. Filtry te nie "dodają" barwy wprost, tylko pochłaniają (odejmują) określone składowe widma światła, które dociera do materiału światłoczułego. Dlatego kluczowe jest rozumienie, że regulujemy ilości składowych światła przez ich tłumienie.
Jeżeli na odbitce widać żółtą dominantę, oznacza to, że neutralne partie obrazu (szarości, biele) przesuwają się w kierunku żółci i wymagają kompensacji poprzez odpowiednią korektę filtracji. W tym typie zadań egzaminacyjnych przyjmuje się regułę praktyczną: dominanta jest korygowana przez zwiększenie gęstości filtru o tej samej nazwie, więc przy dominancie żółtej należy zwiększyć gęstość filtru żółtego.
Odpowiedź "purpurowego" jest błędna, ponieważ filtr purpurowy służy do korekt związanych z przesunięciem w kierunku zieleni (purpura jest dopełnieniem zieleni) i nie jest podstawowym narzędziem do neutralizacji żółtej dominanty w opisanym ujęciu korekcji.
Odpowiedź "purpurowego i żółtego" jest nieprawidłowa, bo sugeruje jednoczesną, dwukanałową korekcję bez dodatkowych danych (np. prób kontrolnych lub informacji o tym, że dominanta jest mieszana). Przy samej informacji o dominancie żółtej nie ma podstaw, aby zakładać konieczność równoległej korekty purpurą.
Odpowiedź "żółtego i niebieskozielonego" również jest błędna: po pierwsze miesza nazewnictwo (w filtracji subtraktywnej standardowo operuje się CMY, a nie "niebieskozielonym"), po drugie łączy dwa kierunki korekcji bez uzasadnienia wynikającego z treści zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj dominantę (jaki kolor "zanieczyszcza" neutralne partie), następnie przypisz ją do odpowiedniego kanału filtracji CMY i dopiero wtedy wybierz zmianę gęstości filtru zgodną z regułą korekcji stosowaną w zadaniach o kopiowaniu subtraktywnym.
