Skala odwzorowania 1:1 w makrofotografii oznacza, że obiekt o długości np. 10 mm tworzy na matrycy obraz o długości 10 mm (bez względu na to, jak duży będzie na monitorze czy wydruku).
Mieszek (lub pierścienie pośrednie) zwiększa odległość obiektywu od matrycy, czyli realizuje tzw. wysunięcie (extension). W klasycznym modelu zadaniowym, gdy obiektyw jest ustawiony na nieskończoność, obowiązuje prosta zależność przybliżona:
m ≈ e / f
gdzie: m – powiększenie (dla 1:1 mamy m = 1), e – dodatkowe wysunięcie (długość mieszka/extension), f – ogniskowa obiektywu.
Dla wymaganego odwzorowania 1:1: e = m · f = 1 · 50 mm = 50 mm. Dlatego odpowiedź "50 mm" jest poprawna.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne w tym modelu?
- "25 mm" dałoby m ≈ 0,5, czyli około 1:2 (za małe powiększenie).
- "100 mm" dałoby m ≈ 2, czyli około 2:1 (za duże powiększenie).
- "200 mm" dałoby m ≈ 4, czyli około 4:1 (znacznie za duże powiększenie).
Uwaga praktyczna: w realnych, nowoczesnych obiektywach (np. z wewnętrznym ogniskowaniem) oraz przy nastawach ostrości innych niż nieskończoność, dokładna wymagana wartość może się różnić. W zadaniach egzaminacyjnych zwykle przyjmuje się jednak powyższe uproszczenie, bo pozwala jednoznacznie wyliczyć wynik.
