W oczopląsie celem postępowania ortoptycznego jest przede wszystkim poprawa funkcji wzrokowych (m.in. fiksacji, komfortu widzenia, wykorzystania najlepszego ustawienia spojrzenia) oraz takie prowadzenie terapii, aby nie pogarszać kontroli widzenia. Metody ograniczające dopływ bodźców wzrokowych trzeba dobierać ostrożnie, bo zbyt silne "wyłączenie" widzenia może działać przeciwskutecznie w odniesieniu do celu, jakim jest poprawa ostrości.
Odpowiedź "obturacji całkowitej" jest właściwa, ponieważ całkowite zasłanianie oka nie stanowi typowego postępowania ukierunkowanego na poprawę ostrości wzroku w oczopląsie. Taka interwencja przede wszystkim eliminuje bodźce wzrokowe z jednego oka, co może obniżać jakość fiksacji i utrudniać rozwijanie lub wykorzystywanie mechanizmów stabilizacji spojrzenia. W praktyce, jeśli stosuje się techniki okluzji/penalizacji, powinny one wynikać z konkretnego wskazania (np. współistniejące zaburzenia widzenia obuocznego) i być ściśle monitorowane.
Odpowiedzi "stymulatora Campbella", "reduktora ostrości wzroku" oraz "penalizacji zmodyfikowanej"
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie brzmi "czego nie należy stosować w celu poprawy ostrości", wybieraj rozwiązanie, które najbardziej oczywiście redukuje dostęp bodźców wzrokowych i nie jest ukierunkowane na trening/stymulację funkcji. W razie wątpliwości myśl o celu: poprawa ostrości i kontroli widzenia zwykle wymaga bodźca i ćwiczeń, a nie całkowitego zasłonięcia.
