Gradacja papieru fotograficznego czarno-białego opisuje kontrast materiału pozytywowego, czyli to, jak silnie papier "rozciąga" różnice jasności wynikające z różnic gęstości na negatywie. Im twardsza gradacja, tym większa stromość charakterystyki papieru i tym wyraźniej odbitka oddziela tony: jasne partie stają się jaśniejsze, a ciemne – ciemniejsze, co daje wrażenie bardzo dużego kontrastu.
Odpowiedź "twardej." jest poprawna, ponieważ twardy papier służy do uzyskiwania odbitek kontrastowych, zwłaszcza gdy zamierzony efekt ma być graficzny lub gdy chce się podkreślić różnice między światłami i cieniami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do celu pytania:
- "miękkiej." – miękka gradacja zmniejsza kontrast odbitki. Stosuje się ją, gdy negatyw jest zbyt kontrastowy lub gdy zależy na łagodnych przejściach tonalnych i zachowaniu detali w skrajnych partiach.
- "normalnej." – normalna gradacja daje kontrast pośredni, typowy dla standardowych zastosowań. Nie jest to wybór do uzyskania "bardzo dużego" kontrastu, bo taki efekt wymaga wzmocnienia kontrastu materiałem bardziej twardym.
- "specjalnej." – określenie jest niejednoznaczne i nie stanowi standardowej kategorii gradacji w klasycznym podziale miękka/normalna/twarda. Nie wskazuje wprost kierunku zmiany kontrastu.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą regułę: twardy = więcej kontrastu, miękki = mniej kontrastu. W praktyce nowocześniejszym odpowiednikiem doboru gradacji bywa dobór filtrów kontrastowych przy papierach zmiennogradacyjnych, ale idea kontroli kontrastu pozostaje ta sama.
