W druku jakość często opisuje się wartością 300 DPI (praktycznie: wymagana gęstość informacji na jednostkę długości). Żeby to osiągnąć, obraz musi zawierać odpowiednią liczbę pikseli dla docelowego rozmiaru wydruku.
Tu docelowy wydruk ma mieć 10×15 cm i 300 DPI. Oryginał do skanowania ma 20×30 cm, czyli jest dokładnie 2 razy większy liniowo w każdym wymiarze. Jeżeli zeskanujesz większy oryginał i potem zmniejszysz go do połowy, to gęstość pikseli na jednostkę długości w wydruku wzrośnie dwukrotnie.
Dlatego minimalna rozdzielczość skanowania (PPI) wynosi:
300 / 2 = 150 ppi
To zapewnia, że po zmniejszeniu z 20×30 cm do 10×15 cm obraz będzie odpowiadał 300 DPI w wydruku.
- "75 ppi" jest zbyt małe: po zmniejszeniu dałoby ok. 150 na wydruku, czyli poniżej wymaganego 300.
- "300 ppi" zadziała, ale nie jest minimalne: dałoby po zmniejszeniu ok. 600 w przeliczeniu na wydruk, więc to nadmiar.
- "600 ppi" tym bardziej nie jest minimalne i generuje niepotrzebnie duże pliki oraz dłuższy czas skanowania/obróbki.
W praktyce warto pamiętać o rozróżnieniu: PPI odnosi się do pikseli (skan/plik), a DPI do urządzenia drukującego. W zadaniu kluczowa jest jednak proporcja formatów 20×30 do 10×15 (1:2), która determinuje wynik.
