Żeliwo białe zawiera węgiel związany głównie w postaci twardych składników (np. cementytu), przez co jest kruche i trudne w obróbce. Aby uzyskać żeliwo ciągliwe, stosuje się obróbkę cieplną, której celem jest grafityzacja, czyli przemiana węgla z postaci związanej w postać grafitu (w praktyce prowadzi to do poprawy plastyczności i udarności w porównaniu z żeliwem białym).
Procesem prowadzącym do takiej zmiany jest wyżarzanie grafityzujące – właśnie ono jest kojarzone z otrzymywaniem żeliwa ciągliwego na bazie żeliwa białego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Wyżarzanie zupełne to ogólna obróbka cieplna stosowana m.in. do zmiękczania i ujednorodnienia struktury, ale sama nazwa nie wskazuje na cel grafityzacji charakterystyczny dla przejścia z żeliwa białego do ciągliwego.
- Wyżarzanie normalizujące (normalizowanie) służy przede wszystkim do uzyskania drobniejszej, bardziej jednorodnej struktury i standaryzacji własności; nie jest typowym procesem "wytwórczym" żeliwa ciągliwego z żeliwa białego.
- Wyżarzanie sferoidyzujące kojarzy się z kształtowaniem wydzieleń w kierunku kulistym (sferoidalnym) w innych zastosowaniach materiałowych; może wprowadzać w błąd przez skojarzenie z żeliwem sferoidalnym, ale nie jest to właściwe wskazanie dla otrzymywania żeliwa ciągliwego z białego.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o żeliwo ciągliwe szukaj skojarzenia z grafityzacją i odpowiedzią zawierającą słowo "grafityzujące".
